Πέθανε ο Λουκιανός Κηλαηδόνης

Νωρίς το πρωί σήμερα έφυγε από την ζωή ο μουσικός Λουκιανός Κηλαηδόνης. Το τελευταίο διάστημα νοσηλευόταν σε ιδιωτικό νοσοκομείο, όπου έδινε μάχη για την ζωή του.

Η σύζυγός του, βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Άννα Βαγενά, ενημέρωσε για τον χαμό του μέσω του προφίλ της στο facebook. Ευχαρίστησε τους γιατρούς και όλους όσοι τους συμπαραστάθηκαν και δήλωσε πως η κηδεία του θα γίνει σε στενό οικογενειακό κύκλο, ενώ αντί στεφάνων, οι οικείοι του ζητούν να ενισχυθεί οικονομικά με κατάθεση χρημάτων σε λογαριασμό της Εθνικής Τράπεζας «μια αγαπημένη μας οικογένεια που το έχει ανάγκη».

Ο Λουκιανός Κηλαηδόνης απεβίωσε τα ξημερώματα μετά από βραχεία νοσηλεία στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του νοσοκομείου ΥΓΕΙΑ, λόγω προχωρημένου σταδίου καρδιακής ανεπάρκειας, ήταν η σύντομη επίσημη ανακοίνωση του νοσοκομείου, που επιβεβαίωσε τον θάνατο του αγαπητού καλλιτέχνη.


ΠΗΓΗ: protothema.gr

Νεκρός ο Ρώσος πρόξενος στην Ελλάδα!

Νεκρός σύμφωνα με πληροφορίες βρέθηκε ο  Ρώσος πρόξενος στην Ελλάδα. Τον βρήκαν μέσα στο διαμέρισμα του.

Ο 55χρονος Αντρέι Μαλανίν δεν πήγε το πρωί στο γραφείο του, με αποτέλεσμα οι συνεργάτες του να αρχίσουν να τον αναζητούν.

Αργότερα, υπάλληλος της πρεσβείας πήγε στο διαμέρισμά του, όπου τον βρήκε νεκρό, ενώ οι πρώτες πληροφορίες αναφέρουν ότι δεν φέρει ίχνη εγκληματικής ενέργειας.

Ο πρόξενος βρέθηκε στις 17.45 το απόγευμα. Το διαμέρισμά του βρισκόταν στον τρίτο όροφο 5οροφης πολυκατοικίας. Επί τόπου έχει μεταβεί και κλιμάκιο του τμήματος Δίωξης Εγκλημάτων κατά Ζωής της Ασφάλειας.

Αναμένεται η εξέταση από ιατροδικαστή.


Πηγή: iefimerida.gr

Καλό ταξίδι κυρα - Βαγγελιώ!

Κηδεύεται αυτή την ώρα η Ευαγγελία Αραπάκη, η πρώτη νεκρή του 2017 για τη Νέα Κίο. 
Η Ευαγγελία Αραπάκη, το γένος Σταύρου Κουζή, ήταν μια βασανισμένη, πονεμένη και άρρωστη γυναίκα! 
Καλό της ταξίδι και καλό Παράδεισο! 
Συλληπητήρια στους δικούς της ανθρώπους! 

Πέθανε ο ηθοποιός Πέτρος Φυσσούν

Σε ηλικία 84 ετών έφυγε από τη ζωή ο ηθοποιός Πέτρος Φυσσούν.

Ο ηθοποιός και σκηνοθέτης γεννήθηκε το 1933. Ήταν γιος πρόσφυγα από την Ρωσία. Σπούδασε υποκριτική στο Θέατρο Τέχνης και έκανε το ντεμπούτο του στη σκηνή το 1953.

Πρωταγωνίστησε σε παραστάσεις του Εθνικού Θεάτρου και του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος και είχε τιμηθεί με πλήθος βραβείων για το έργο του.

Εμφανίστηκε σε αρκετές ταινίες, μεταξύ άλλων στις ταινίες: Οι Παράνομοι (1958), Προδοσία (1964), Οι γενναίοι του Βορρά (1970), Ο Άνθρωπος με το Γαρύφαλλο (1980). Μάλιστα, κέρδισε βραβεία ερμηνείας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης το 1963 και το 1964. 

Είχε εμφανιστεί και σε τηλεοπτικές σειρές όπως «Τα Ψάθινα Καπέλα» και το «Άγγιγμα Ψυχής».

Υπήρξε παντρεμένος με την Τέτα Χατζηχρήστου, κόρη του Κώστα Χατζηχρήστου, με την οποία απέκτησαν μια κόρη, την Άνια.

ΠΗΓΗ: news.in.gr

Ο Σύλλογος Φίλων του Δημοτικού Ωδείου Άργους Μυκηνών αποχαιρετά τη Μαρίνα...

Μαρίνα, είναι αβάσταχτος ο πόνος και η στενοχώρια που πρέπει να σου πούμε το τελευταίο Αντίο. 
Ο θάνατος είναι οδυνηρός για μας τους ανθρώπους όταν χάνουμε κάποιο αγαπημένο μας πρόσωπο. 
Και όσο πιο νέο, χρήσιμο και αναγκαίο ήταν το αγαπημένο μας πρόσωπο, τόσο πιο μεγάλος είναι ο πόνος και η στέρησή του, το κενό που αφήνει. 
Είχες πολλά να προσφέρεις ακόμη Μαρίνα, στην κοινωνία και την οικογένειά σου. 
Μαρίνα, ήσουν αξιαγάπητη από όλους μας ανεξαιρέτως. 
Κύριο χαρακτηριστικό σου : η αγνότητα και περιέργεια ενός παιδιού. 
Από εχθές 1η του Δεκέμβρη του 2016 έγινες πολίτης του Ουρανού. 
Απέκτησες κι εσύ μια θέση στη Γειτονιά των Αγγέλων. 
Λένε πως η Μουσική, μια μεγάλη σου αγάπη, είναι Ζωή. Κι εσύ Μαρίνα θα ζεις για πάντα στις καρδιές μας, γιατί Όλοι εμείς οι φίλοι του Ωδείου Άργους δε θα πάψουμε ποτέ να αφουγκραζόμαστε την ψυχή σου, αναπολώντας τις μελωδίες σου στο πιάνο. 

Καλό σου ταξίδι Μαρίνα.

Το Δ. Σ. & τα Μέλη του Συλλόγου «Φίλοι ΔΩΑΜ»

Καλό ταξίδι Θανάση!

Ήταν ένας συμπαθέστατος άνθρωπος... Αεικίνητος, χαμογελαστός, πάντα πρόθυμος να σε εξυπηρετήσει...
Ψωνίζαμε πάντα τα ηλεκτρικά μας είδη στο κατάστημα που είχε με τον αδελφό του, γιατί ο Θανάσης ήταν και λίγο δικός μας άνθρωπος, αφού η γυναίκα του, η Σμαρώ, κόρη της Δέσποινας και του Ιάσονα Καρανικόλα, ήταν Κιώτισσα...  
Την τελευταία φορά που τον είδα, πριν από μερικά χρόνια είχε ήδη πάθει μερικά εγκεφαλικά επεισόδια και η κίνησή του είχε γίνει αργή, αυτός που πάντα "έτρεχε"... Από τότε τον έχασα, δεν τον ξαναείδα... Κάποιες φορές αναρωτιόμουν τι απέγινε... Σήμερα, από το διαδίκτυο έμαθα πως έφυγε για το μεγάλο ταξίδι...

H κόρη του, Χρύσα Σταματάκη, γράφει στο facebook:
Ήσουν ο πιο γλυκός και ο πιο παιχνιδιάρης πατέρας. Πάντα με στήριζες και μ' αγαπούσες, παρόλο που εδω και τρία χρόνια ήσουν πάντα σε ένα κρεβάτι ακόμα και από εκεί πάντα μου έδινες τις συμβουλές που έπρεπε. Ήσουν μοναδικός για εμένα. Σ' ευχαριστώ για όλα αυτά που μου πρόσφερες στην ζωή μου ηθικά και υλικά.
Ο θεος να αναπαύσει την ψυχή σου γιατι ήσουν άγιος άνθρωπος με όλη την σημασία της λέξεως.
Όλη η Αργολίδα ήξερε ποιός ήταν ο Θανάσης της πλατείας της λαϊκής αγοράς του Άργους και το πόσο εργατικός ήσουν.
θα σε λατρεύω...

Καλό σου ταξίδι Θανάση! Καλό Παράδεισο!

*η φωτογραφία του Θανάση Σταματάκη με την σύζυγό του Σμαρώ, είναι από ανάρτηση της Χρύσας Σταματάκη στο facebook

Πέθανε ο Φιντέλ Κάστρο

Την τελευταία του πνοή σε ηλικία 90 ετών άφησε ο Φιντέλ Κάστρο, μετέδωσε σήμερα το πρωί το βρετανικό τηλεοπτικό δίκτυο BBC, επικαλούμενο την κρατική τηλεόραση της Κούβας. Την ανακοίνωση του θανάτου του εμβληματικού ηγέτη της νησιωτικής χώρας έκανε ο αδελφός του, Ραούλ.

Πατέρας της Κουβανικής Επανάστασης και κεντρική φυσιογνωμία που είχε προκαλέσει για δεκαετίες μεγάλες συγκρούσεις σε ολόκληρη τη Λατινική Αμερική, ο Φιντέλ Κάστρο ήταν ο τελευταίος ηγέτης μιας εποχής που είχε αφήσει μελανή σφραγίδα στον κόσμο: Του Ψυχρού Πολέμου. Το 1962 κατά τη διάρκεια της λεγόμενης «Κρίσης των πυραύλων» είχε διαδραματίσει πρωταγωνιστικό ρόλο, καθώς επέτρεψε στη Σοβιετική Ένωση να εγκαταστήσει βαλλιστικούς πυραύλους, οι οποίοι θα μπορούσαν να πλήξουν το αμερικανικό έδαφος. Η αντίδραση των ΗΠΑ ήταν άμεση με τον τότε πρόεδρο Τζον Κένεντι να απειλεί με πόλεμο και τον πλανήτη να παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα για 13 ημέρες την αντιπαράθεση Ουάσινγκτον-Μόσχας, με φόντο το νησί της Καραϊβικής.

Ο Φιντέλ Κάστρο κυβέρνησε την Κούβα για σχεδόν έναν αιώνα. Το 2008 μεταβίβασε τις εξουσίες στον αδελφό του Ραούλ. Οι υποστηρικτές του θεωρούν ότι ήταν ο άνθρωπος που -μέσω της Κουβανικής Επανάστασης η οποία οδήγησε στην ανατροπή του δικτάτορα Μπατίστα- έδωσε την Κούβα πίσω στον λαό της, δημιουργώντας ένα κομμουνιστικό κράτος στην πόρτα των ΗΠΑ. Γι' αυτό τον λόγο πολεμήθηκε όσο λίγοι από τις αμερικανικές κυβερνήσεις, έχοντας μεταξύ άλλων γλυτώσει και από πολλές απόπειρες κατά της ζωής του. Ωστόσο, αρκετοί ήταν εκείνοι (κυρίως εξόριστοι Κουβανοί στις ΗΠΑ) που θεωρούν ότι περιόρισε τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις πολιτικές ελευθερίες, αναγκάζοντας πολλούς κατοίκους να μεταναστεύσουν στις ΗΠΑ.

Τα τελευταία χρόνια οι δημόσιες εμφανίσεις του ήταν σπάνιες, με την κρατική τηλεόραση να δίνει στη δημοσιότητα κατά διάστημα εικόνες από συναντήσεις του την ώρα που η κουβανική εφημερίδα Granma -επίσημο μέσο έκφρασης του Κομμουνιστικού Κόμματος- δημοσίευε άρθρα του. Η απουσία του από τα δημόσια δρώμενα είχαν πυροδοτήσει αρκετές φορές τη φημολογία ότι ήταν νεκρός.

 Τον Απρίλιο, ο Φιντέλ Κάστρο έδωσε μια σπάνια ομιλία την τελευταία ημέρα του συνεδρίου του Κομουνιστικού Κόμματος της Κούβας, κατά τη διάρκεια της οποίας αναγνώρισε το προχωρημένο της ηλικίας του, επισημαίνοντας όμως ότι τα ιδανικά του Κομμουνισμού παραμένουν ζωντανά και ότι ο λαός της Κούβας θα συνεχίσει να βγαίνει νικητής. «Σε λίγο γίνομαι 90. Σε λίγο θα γίνει ό,τι συμβαίνει σε όλους. Όλων το τέλος κάποτε έρχεται. Αλλά οι ιδέες του κουβανέζικου κομμουνισμού θα παραμένουν», τα γεμάτα νόημα λόγια που είχε πει εν μέσω έντονα φορτισμένου κλίματος.

Λίγους μήνες αργότερα, τον Αύγουστο, συμπλήρωσε τα 90 του χρόνια, με εορταστικές εκδηλώσεις να πραγματοποιούνται σε όλη την Κούβα.

Ιστορικές έχουν μείνει οι πολύωρες ομιλίες του με στρατιωτική στολή κατά τη διάρκεια των οποίων στηλίτευε τον αμερικανικό επεκτατισμό και μιλούσε για έναν κόσμο όπου οι άνθρωποι μπορούν να είναι ίσοι και να ζουν με ειρήνη.

Η ζωή του Φιντέλ

Ο Κάστρο γεννήθηκε στο Μπιράν της Κούβας στις 13 Αυγούστου 1926. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο της Αβάνας και για κάποιο χρονικό διάστημα άσκησε το επάγγελμα του δικηγόρου. Από φοιτητής ακόμα αναμείχτηκε στα επαναστατικά κινήματα εναντίον της δικτατορίας του Μπατίστα.

Με τον Ερνέστο Τσε Γκεβάρα

Στην εξέγερση του Σαντιάγκο (26 Ιουλίου 1953) ήταν από τους αρχηγούς στην επίθεση κατά των στρατιωτικών καταυλισμών, συνελήφθη όμως και καταδικάστηκε σε φυλάκιση 15 ετών. Το 1955 αμνηστεύτηκε και κατέφυγε στις ΗΠΑ. Εκεί προσπάθησε να μυήσει στην επανάσταση τους εξόριστους Κουβανούς. Η αμερικάνικη κυβέρνηση όμως αντέδρασε και έτσι ο Κάστρο διέφυγε στο Μεξικό. Από κει, με λίγους άνδρες, αποβιβάστηκε στην Κούβα (2 Δεκεμβρίου 1956) και ανέβηκε στα βουνά.

Το επαναστατικό κίνημα πήρε μεγάλες διαστάσεις και οι αντάρτες, μετά από πολλές επιτυχίες, κατέλαβαν την 1η Ιανουαρίου 1959 την πρωτεύουσα Αβάνα. Ο Μπατίστα απέδρασε από την Κούβα και πρωθυπουργός ανέλαβε ο Φιντέλ Κάστρο (1959), αξίωμα το οποίο διατήρησε ως το 1976.

Η υποχώρηση του Σοβιετικού ηγέτη Νικίτα Χρουστσόφ στη μεγάλη κρίση της Κούβας τον Οκτώβριο του 1962 και η απομάκρυνση των σοβιετικών πυραύλων από το νησί προκάλεσε την οργή του Φιντέλ Κάστρο, με αποτέλεσμα να επέλθει ψυχρότητα στις σχέσεις Αβάνας-Μόσχας. Χρόνια αργότερα το ομολόγησε ο ίδιος ο ηγέτης της κουβανικής επανάστασης, στην εισήγησή του στο 1ο Συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κούβας: «Οι Κουβανοί δυσκολεύτηκαν τότε να καταλάβουν σε όλη της την έκταση την αξία αυτής της λύσης. Σήμερα όμως βλέπουμε αντικειμενικά ότι η κρίση του Οκτωβρίου του 1962 σήμαινε μια νίκη του επαναστατικού στρατοπέδου... Αν και οι Ηνωμένες Πολιτείες εγκατέστησαν αργότερα πολεμικές βάσεις στην Κεντρική Αμερική και στη Φλόριντα για οργάνωση πειρατικών επιδρομών στις ακτές μας και έγιναν πολλές τέτοιες επιδρομές, οι επιδρομές αυτές δεν αποτελούσαν παρά τα τελευταία χτυπήματα του τραυματισμένου αλλά ανίκανου αυτοκρατορικού γοήτρου».

Με τον ηγέτη της Σοβιετικής Ένωσης Νικήτα Χρουστσόφ

Στα τέλη του Απριλίου του 1963 η Μόσχα έπεισε τον Φιντέλ να επισκεφτεί την Ε.Σ.Σ.Δ. Τις πρώτες πρωινές ώρες της 27ης Απριλίου του 1963 ένα σοβιετικό Τουπόλεφ-114, που μετέφερε τον Κουβανό ηγέτη, έφτασε στην πόλη Μούρμανσκ, στον πολικό κύκλο. Την επομένη, 28 Απριλίου, η υποδοχή στη Μόσχα ήταν θριαμβευτική. Ο Νικίτα Χρουστσόφ και ο Λεονίντ Μπρέζνιεφ, πρόεδρος του Ανωτάτου Σοβιέτ, υποδέχθηκαν τον Κάστρο στο αεροδρόμιο Βνούκοβο. Στη συνέχεια επιβιβάστηκαν σε ανοικτό αυτοκίνητο, επευφημούμενοι από εκατοντάδες χιλιάδες Μοσχοβίτες στην πορεία προς την Κόκκινη Πλατεία, όπου έλαβε χώρα κολοσσιαία συγκέντρωση προς τιμήν του Κάστρο. Την Πρωτομαγιά ο Κάστρο και ο Χρουστσόφ παρακολούθησαν την παραδοσιακή συγκέντρωση από το μαυσωλείο της Κόκκινης Πλατείας, χαιρετώντας τα πλήθη που επευφημούσαν τον Κουβανό ηγέτη. Περίπου 100.000 άνθρωποι κατέκλυσαν και το Στάδιο Λένιν, όπου ο Κάστρο παρακολούθησε ποδοσφαιρικό αγώνα, αν και το αθλητικό πάθος του ήταν το μπέιζμπολ, το ερασιτεχνικό πρωτάθλημα του οποίου είχε εγκαινιάσει στην Αβάνα στις 13 Απριλίου, πριν ξεκινήσει για την Ε.Σ.Σ.Δ.

Το 1965 έγινε γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Κούβας και το 1976 συγκέντρωσε στο πρόσωπό του τα αξιώματα του προέδρου του κράτους και του αρχηγού των Ενόπλων Δυνάμεων. Το 1991 επανεκλέχτηκε γενικός γραμματέας του κόμματος και το 1993, 1998 και 2003 το Συμβούλιο των Αντιπροσώπων ανανέωσε για πέντε χρόνια την προεδρική του θητεία. Αναδείχτηκε σε ηγετική μορφή του Τρίτου Κόσμου και ανέπτυξε τους δεσμούς της χώρας του τόσο με αφρικανικές όσο και με ασιατικές χώρες. Το 1975 έστειλε στρατεύματα στην Ανγκόλα στο πλευρό του Λαϊκού Κινήματος για την Απελευθέρωση της Ανγκόλας και το 1978 στην Αιθιοπία για την αντιμετώπιση της εισβολής της Σομαλίας. 

Το γεγονός αυτό, καθώς και η βοήθεια που πρόσφερε στους Σαντινίστας της Νικαράγουας το 1979, επιδείνωσε ακόμη περισσότερο τις σχέσεις του με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Το 1991 η ανατροπή των καθεστώτων του υπαρκτού σοσιαλισμού και η διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης σήμαναν την απαρχή μεγάλων οικονομικών δυσκολιών για την Κούβα και ο Κάστρο αναγκάστηκε να κάνει ορισμένα ανοίγματα προς την κατεύθυνση της φιλελευθεροποίησης της κουβανικής οικονομίας. Τιμήθηκε με το διεθνές βραβείο Λένιν (1961) και το χρυσό μετάλλιο Ζολιό-Κιουρί για την ειρήνη το 1972. Συνέγραψε πολιτικά έργα, τα νεότερα από τα οποία είναι Οκτωβριανή Επανάσταση και η Επανάσταση της Κούβας (1978), Φιντέλ (1987).

Ο ηγέτης της Κούβας, Φιντέλ Κάστρο υπεβλήθη σε εγχείρηση στο έντερο, καθώς έπασχε από καρκίνο, στο συγκεκριμένο σημείο, στις 31 Ιουλίου 2006 και μεταβίβασε προσωρινά την εξουσία στον αδελφό του, Ραούλ Κάστρο. Στις 19 Φεβρουαρίου του 2008, έπειτα από μισό αιώνα στο τιμόνι της Κούβας, ο Κάστρο ανακοίνωσε την οριστική παραίτησή του.

Σημαντικοί σταθμοί στη ζωή του

1926: Στις 13 Αυγούστου γεννήθηκε στο Μπιράν 
1931-1945: Μαθήτευσε σε Σχολείο Ιησουϊτών
1945: Εισάγεται στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Αβάνας
1946: Εκφωνεί τον πρώτο του λόγο ως πολιτικός ηγέτης για να διαμαρτυρηθεί για την αύξηση των εισιτηρίων στα λεωφορεία.
1948: Στις 12 Οκτωβρίου παντρεύτηκε τη Μίρτα Ντίαζ-Μπαλάρτ
1950: Παίρνει το διδακτορικό του δίπλωμα στο Αστικό δίκαιο και το πτυχίο του στο Διπλωματικό και προξενικό δίκαιο από τη Νομική σχολή της Αβάνας
1952: Στις 10 Μαρτίου, λίγο μετά το πραξικόπημα του στρατηγού Φουλχένσιο Μπατίστα, οργάνωσε ένα παράνομο ένοπλο κίνημα
1953: Στις 26 Ιουλίου ο Κάστρο μαζί με τους αντάρτες του επιτίθενται σε στρατώνα της Μονκάδα. Την 1η Αυγούστου ο Κάστρο συνελήφθη και καταδικάστηκε σε φυλάκιση 15 ετών στο νησί των Πεύκων στον Ειρηνικό, μαζί με τον αδελφό του Ραούλ
1955: Ο Μπατίστα απένειμε αμνηστία στον Φιντέλ, ο οποίος στις 12 Ιουνίου ίδρυσε το Κίνημα της 26ης Ιουλίου. Εξόριστος στο Μεξικό, γνώρισε τον Αργεντινό Ερνέστο «Τσε» Γκεβάρα
1956: Στις 2 Δεκεμβρίου ο Κάστρο με τους άνδρες του κατέφτασαν στην Κούβα με το γιοτ «Γκράνμα». Ύστερα από σφοδρές μάχες με τον στρατό, ο Κάστρο και άλλοι 16 επιζώντες κατέλαβαν τη Σιέρρα Μαέστρα
1959: Την 1η Ιανουαρίου ο Μπατίστα διέφυγε στο εξωτερικό καθώς η επανάσταση πλησίαζε τη νίκη. Στις 8 του ίδιου μήνα ο Κάστρο έφτασε θριαμβευτικά στην Αβάνα
1960: Εθνικοποιεί τις 166 αμερικάνικες επιχειρήσεις που παρέμειναν στην Κούβα.
1961: Στις 3 Ιανουαρίου διακόπηκαν οι διπλωματικές σχέσεις με την Ουάσιγκτον. Στις 16 Απριλίου ο Κάστρο διακήρυξε τον «σοσιαλιστικό χαρακτήρα» της επανάστασης
1961: Στις 17-19 Απριλίου έγινε ανεπιτυχής προσπάθεια απόβασης 1.400 αντικαθεστωτικών στον Κόλπο των χοίρων
1962: Στις 22 ως τις 28 Οκτωβρίου η «κρίση των πυραύλων» έφερε αντιμέτωπες τις ΗΠΑ και τη Σοβιετική Ένωση
1965: Στις 2 Οκτωβρίου ιδρύθηκε το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κούβας
1980: Τον Μάιο, ο Κάστρο έδωσε τη δυνατότητα σε όσους Κουβανούς επιθυμούσαν να εγκαταλείψουν το νησί, με αποτέλεσμα να φύγουν περίπου 125.000 άνθρωποι
1989: Στις 13 Ιουλίου ο ήρωας του πολέμου της Ανγκόλα, στρατηγός Αρνάλντο Οτσόα, κατηγορήθηκε για εμπόριο ναρκωτικών και εκτελέστηκε
1990: Η οικονομία της Κούβας κατέρρευσε μετά την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης
1994: Στις 5 Αυγούστου πραγματοποιήθηκε στην Αβάνα η πρώτη εξέγερση μετά την επανάσταση. Υπολογίζεται ότι 40.000 Κουβανοί διέφυγαν στις ΗΠΑ
1998: Στις 21 με 26 Ιανουαρίου πραγματοποιήθηκε η ιστορική επίσκεψη του Πάπα Ιωάννη Παύλου Β'
2003: 75 αντικαθεστωτικοί συνελήφθησαν τον Μάρτιο
2006: Ο Φιντέλ Κάστρο μεταβίβασε προσωρινά την εξουσία στο νεότερο αδελφό του Ραούλ Κάστρο

2008: Ανακοινώνει την επίσημη αποχώρησή του από την ηγεσία της Κούβας.


ΠΗΓΗ: Ζούγκλα

Πέθανε ο Κωστής Στεφανόπουλος

Την τελευταία του πνοή σε ηλικία 90 ετών, άφησε ο τέως Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας Κωστής Στεφανόπουλος, χθες Κυριακή στις 23:18, στο Νοσοκομείο «Ερρίκος Ντυνάν», όπου νοσηλευόταν, από επιπλοκές πνευμονίας.

Είχε εισαχθεί στο Νοσοκομείο την Πέμπτη, 17 Νοεμβρίου, «με εμπύρετο και σοβαρή αναπνευστική δυσχέρεια». Οι γιατροί διαπίστωσαν ότι έπασχε από «αμφοτερόπλευρη πνευμονία εξ εισροφήσεως».

Η υγεία του ήταν ήδη επιβαρυμένη και παρά την εντατική θεραπευτική αγωγή, ο οργανισμός του δεν ανταποκρίθηκε και παρουσίασε ανεπάρκεια πολλαπλών οργανικών συστημάτων.

Ποιος ήταν ο Κωστής Στεφανόπουλος

Ο Κωνσταντίνος Στεφανόπουλος γεννήθηκε στην Πάτρα στις 15 Αυγούστου 1926. Ήταν γιος του Δημήτριου Στεφανόπουλου, δικηγόρου και πολιτικού, και της Βρισηίδας Φιλοπούλου, κόρης του δημοσιογράφου Κωνσταντίνου Φιλόπουλου. Από την πλευρά της μητέρας του είχε καταγωγή από την παλαιά πατρινή οικογένεια Πράτσικα και ήταν ανηψιός των Ανδρέα, Χρήστου και Κούλας Πράτσικα καθώς και του Διονυσίου Τσερώνη, δημάρχου Πατρέων. 

Στα νεανικά του χρόνια ήταν αθλητής της κολύμβησης και της υδατοσφαίρισης, αρχικά στον ανεξάρτητο σύλλογο Κολυμβητικός Όμιλος Γλυφάδας και από το 1949 στον Αχιλλέα Πατρών.

Φοίτησε στο Γυμνάσιο Πατρών, στη συνέχεια σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και από το 1954 μέχρι το 1975 άσκησε ενεργό δικηγορία ως μέλος του Δικηγορικού Συλλόγου Πατρών.

Πολιτικός βίος

Πολιτεύτηκε για πρώτη φορά στις εκλογές του 1958 με την Εθνική Ριζοσπαστική Ένωση (ΕΡΕ) και εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Αχαΐας στις εκλογές του 1964. Μετά την πτώση της δικτατορίας εντάχθηκε στο νεοσύστατο τότε κόμμα της Νέας Δημοκρατίας. Εξελέγη μαζί της βουλευτής Αχαΐας στις εκλογές του 1974 και συμμετείχε στην Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας του Κωνσταντίνου Καραμανλή ως υφυπουργός Εμπορίου. Σε επακόλουθους κυβερνητικούς μετασχηματισμούς ανέλαβε υπουργός Εσωτερικών από τον Νοέμβριο του 1974 μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1976 και υπουργός Κοινωνικών Υπηρεσιών (Σεπτέμβριος 1976 - Νοέμβριος 1977).

Στις εκλογές του 1977 επανεξελέγη βουλευτής Αχαΐας και ανέλαβε υπουργός Προεδρίας της κυβέρνησης από το 1977 έως το 1981, αρχικά υπό τον Καραμανλή και στη συνέχεια υπό τον Γεώργιο Ράλλη. Στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση του 1981 ο Στεφανόπουλος επανεξελέγη βουλευτής Αχαΐας αλλά το κόμμα του έχασε τις εκλογές από το ανερχόμενο ΠΑΣΟΚ. Η ήττα οδήγησε στην παραίτηση του Ράλλη από την αρχηγία του κόμματος. Στη Βουλή που σχηματίστηκε από τις εκλογές διετέλεσε Γραμματέας της Κοινοβουλευτικής ομάδας και κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος. Ήταν υποψήφιος στις εσωκομματικές εκλογές για την προεδρία της ΝΔ αλλά ηττήθηκε από τον Ευάγγελο Αβέρωφ.

Ο Αβέρωφ παραιτήθηκε τον Αύγουστο του 1984, ως συνέπεια της ήττας της Νέας Δημοκρατίας στις ευρωεκλογές του Ιουνίου 1984, και στις εσωκομματικές εκλογές που ακολούθησαν ο Στεφανόπουλος διεκδίκησε για άλλη μια φορά χωρίς επιτυχία την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας, ηττημένος αυτή τη φορά από τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη. Ύστερα από τις βουλευτικές εκλογές του 1985 και την επανεκλογή του ως βουλευτής Αχαΐας αποχώρησε από το κόμμα μαζί με άλλους εννέα βουλευτές και στις 6 Σεπτεμβρίου 1985 ίδρυσε τη Δημοκρατική Ανανέωση (ΔΗΑΝΑ). Σχολιάζοντας την αποχώρηση ο Αβέρωφ είπε την παροιμιώδη φράση: «Το πρόβατο που φεύγει απ’ το μαντρί το τρώει ο λύκος». 

Ο Στεφανόπουλος εξελέγη βουλευτής Α΄ Αθηνών στις εκλογές του Ιουνίου 1989, ενώ παρέμεινε πρόεδρος του κόμματος αυτού μέχρι τον Ιούνιο του 1994, όταν η ΔΗΑΝΑ ανέστειλε τη δράση της, καθώς δεν κατόρθωσε να εκπροσωπηθεί στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Ενόψει των προεδρικών εκλογών του 1995, ο Στεφανόπουλος προτάθηκε ως υποψήφιος Πρόεδρος της Δημοκρατίας από το κόμμα της Πολιτικής Άνοιξης. Με τη στήριξη και του ΠΑΣΟΚ εξελέγη στις 8 Μαρτίου 1995, κατά την τρίτη ψηφοφορία, με 181 ψήφους, ως ο πέμπτος Πρόεδρος Δημοκρατίας μετά τη μεταπολίτευση του 1974 και την αποκατάσταση του δημοκρατικού πολιτεύματος.

Ο Στεφανόπουλος διαδέχθηκε τον Κωνσταντίνο Καραμανλή στις 10 Μαρτίου 1995. Διετέλεσε Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας για δύο συνεχόμενες θητείες από το 1995 έως το 2005, οπότε και τον διαδέχθηκε ο Κάρολος Παπούλιας. Κατά τη διάρκεια της θητείας του κατάφερε να προσδώσει νέα αίγλη στον θεσμό του Προέδρου και να συγκεντρώσει πολύ μεγάλη δημοτικότητα από τον ελληνικό λαό. 

Διατήρησε τον σεβασμό πολλών πολιτών και μετά το τέλος της Προεδρίας του. Ιδιαίτερα χαρακτηριστική ήταν η πατριωτική του στάση και οι επικριτικές δηλώσεις, στις οποίες προέβη έναντι του τότε προέδρου των ΗΠΑ Μπιλ Κλίντον, κατά την επίσκεψη του τελευταίου στην Ελλάδα το 1999.

Η επανεμφάνισή του στο πολιτικό προσκήνιο τον Δεκέμβριο του 2011, ύστερα από πολλά έτη αποχής, με δηλώσεις στήριξης προς τον υπηρεσιακό πρωθυπουργό Λουκά Παπαδήμου, όταν υπεραμύνθηκε της ανάγκης εξάντλησης της τετραετίας και τη μη διενέργειας εκλογών, προκάλεσε ποικίλες αντιδράσεις.

Έτυχε διαφόρων τιμητικών διακρίσεων και των ανωτάτων παρασήμων ξένων κρατών και είναι επίτιμος δημότης πολλών Δήμων και Κοινοτήτων της Ελλάδας.

Ανάμεσα στις τιμητικές διακρίσεις και τα βραβεία που δέχθηκε περιλαμβάνονται:

- Πολωνία: Τάγμα του Λευκού Αετού (1996)
- Κροατία: Μεγάλο παράσημο του βασιλιά Tomislav (1998)
- Σλοβακία: Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Λευκού διπλού Σταυρού (2000)
- Ιταλία: Ιππότης Μεγαλόσταυρου με το μεγάλο κορδόνι του Τάγματος της Αξίας της Ιταλικής Δημοκρατίας (2001)
- Λουξεμβούργο: Ιππότης του Τάγματος του Χρυσού Λέοντα του Οίκου του Νασάου (2001)
- Νορβηγία: Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Αγίου Όλαφ (2004)
- Εσθονία: Περιδέραιο του Τάγματος του Σταυρού του Terra Mariana (1999)
- Λετονία: Τάγμα των Τριών Αστέρων, 1η τάξη
- Ρουμανία: Φύλλο του Τάγματος του Αστέρα της Ρουμανίας (1999)
- Αλβανία: Ελήφθη ένα αντίγραφο του κλειδιού της πόλης των Τιράνων, με την ευκαιρία της επίσκεψής του στην Αλβανία.


ΠΗΓΗ: Ζούγκλα

Ο ΠΑΝΑΡΓΕΙΑΚΟΣ αποχαιρετά τον ΣΑΚΗ ΚΑΤΣΙΠΟΔΗ

Ο Σάκης Κατσιπόδης δεν είναι πια μαζί μας.
Πέταξε για τη γειτονιά των αγγέλων.
Ο Σάκης που τίμησε την φανέλα του Παναργειακού μας για μια ολόκληρη δεκαετία 68-78 άφησε την τελευταία του πνοή χθες Παρασκευή.
Ήταν μάλιστα από τους διακριθέντες στο έπος του Καραΐσκάκη όταν η ομάδα μας έχασε από τον Ολυμπιακό σε εκείνο το ανεπανάληπτο 3-2.

Η κηδεία του θα γίνει σήμερα Σάββατο στη 1.30 μ.μ. στον Ιερό Ναό της Αγίας Άννης στην Κόρινθο.

ΠΗΓΗ: parapolitikaargolida.gr

Πέθανε ο σπουδαίος δημοσιογράφος και πολεμικός ανταποκριτής, Γιώργος Γεωργιάδης

Έχασε τη μάχη για τη ζωή, σε ηλικία 62 ετών ο δημοσιογράφος και βετεράνος πολεμικός ανταποκριτής, Γιώργος Γεωργιάδης. Πάλεψε για πολλούς μήνες με τον καρκίνο καταλήγοντας, σήμερα, τις πρώτες πρωινές ώρες.

Η κηδεία του θα γίνει τη Δευτέρα, 14 Νοεμβρίου, στις 3.30 μ.μ. από τον Ι.Ν. Αγ. Βασιλείου στο Κοιμητήριο Περιστερίου.

Ο Γιώργος Γεωργιάδης γεννήθηκε τον Οκτώβριο του 1955. Ασχολήθηκε με την δημοσιογραφία το 1981 και υπήρξε 30 χρόνια πολεμικός ανταποκριτής. Έκανε την πρώτη αποστολή του σε πόλεμο, το 1982, ως απεσταλμένος της Ελευθεροτυπίας στον Λίβανο.

Στη συνέχεια κάλυψε τα γεγονότα της Μέσης Ανατολής και κυρίως το Παλαιστινιακό, με αποστολές στον Λίβανο, την Βόρειο Αφρική, την Υεμένη και αλλού.

Από το 1987 μέχρι το 1989 εργάστηκε στην ΕΡΤ και το καλοκαίρι του 1989, με ομάδα συναδέλφων του, συμμετείχε στην δημιουργία τού MEGA. Την ίδια χρονιά μετακινήθηκε στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ. Κάλυψε την εξέγερση στη Ρουμανία, την πτώση του τείχους στο Βερολίνο, τον διαμελισμό της Τσεχοσλοβακίας, το Αλβανικό, τις αλλαγές στην πρώην Σοβιετική Ένωση και στη συνέχεια τον πόλεμο της πρώην Γιουγκοσλαβίας, τον πόλεμο του Ιράκ, τον Εμφύλιο της Ρουάντα κ.ά.

Επίσης, κάλυψε πολλές φυσικές καταστροφές, όπως σεισμοί σε Πακιστάν, Ανατολία, Κωνσταντινούπολη, Ινδία, Τσουνάμι στη Σρι Λάνκα. Τα τελευταία χρόνια ταξίδευε στην υποσαχάρια Αφρική και ασχολήθηκε με το προσφυγικό.

Ήταν από τους πλέον γνωστούς ρεπόρτερ, δημοσιογράφους και ανταποκριτές της σύγχρονης ελληνικής τηλεόρασης και τα τελευταία χρόνια συνεργαζόταν με το περιφερειακό κανάλι Ionian TV, και στο site ΗΜΕΡΑ Ζακύνθου, προσφέροντας την πολύτιμη εμπειρία του, την πείρα και τις γνώσεις που απέκτησε τόσες δεκαετίες, σε έναν από τους δυσκολότερους δημοσιογραφικά, χώρους.

Το 2008, ο Γ. Γεωργιάδης δήλωνε σε συνέντευξη του στο "Έθνος":

"Από τις δύο σημαντικές εμπειρίες που έζησα, τη μία την κατάλαβα, την άλλη όχι. Την πρώτη το 1993 βρισκόμουν στην ταράτσα του ξενοδοχείου «Αλ Ρασίντ» στη Βαγδάτη. Περίμενα μαζί με όλα τα διεθνή μέσα να κάνουμε ζωντανή μετάδοση, από μόνο μία κάμερα.

Την ώρα που άρχισε ο βομβαρδισμός έτυχε να ήμουν κι εγώ στον αέρα. Έπεσε ένας τόμαχοκ πάνω μας, τον οποίο έριξαν οι Αμερικανοί από τον ωκεανό. Χτύπησε στο ισόγειο του ξενοδοχείου. Την επόμενη μέρα είδαμε πόσο μεγάλη ήταν η έκρηξη και μάθαμε ότι σκοτώθηκαν άνθρωποι την ίδια ώρα που κάναμε ζωντανή μετάδοση σε 23 χώρες...

Τη δεύτερη φορά ήμουν στη Βοσνία και οδηγούσα κοντά στο αεροδρόμιο πηγαίνοντας στο Σεράγεβο. Από φόβο, ή δεν ξέρω για ποιον άλλο λόγο, οδηγούσα σκυμμένος, με το κεφάλι μου κοντά στο τιμόνι. Αυτό μου έσωσε και τη ζωή.

Ένας ελεύθερος σκοπευτής με πυροβόλησε, η σφαίρα πέρασε από την πίσω πόρτα, έσκισε τα ρούχα μου και καρφώθηκε στο χειρόφρενο. Εκεί συνειδητοποίησα τον κίνδυνο όταν κατάλαβα τι θα γινόταν αν καθόμουν λίγα εκατοστά πιο πίσω".

"Δεν έχω την εντύπωση ότι είδα στη ζωή μου πολλά. Άλλωστε, πιστεύω ότι όσο περισσότερα βλέπεις, όσο περισσότερο ταξιδεύεις, τόσο καταλαβαίνεις ότι δεν είδες τίποτα. Γιατί η κάθε εικόνα, η κάθε στιγμή αλλάζει, ανάλογα με τη διάθεση ή τον φόβο σου. Αλλάζει από το φως ή το σκοτάδι. Από την απουσία ή τον ίλιγγο. Το κάθε τι μοιάζει διαφορετικό. Σκοπός είναι να γίνεις καλύτερος άνθρωπος κι αυτό μόνο μ’ έναν τρόπο το καταφέρνεις: Να είσαι δίπλα στους άλλους συνεχώς.

Να μπορείς να μιλήσεις αλλά να ξέρεις και ν’ ακούς. Να βλέπεις τον άλλον από ψηλά, μόνο όταν του δίνεις το χέρι για να σηκωθεί. Αυτή είναι η δουλειά μου!… Αυτή είναι η ζωή μου!… Το να μην ξέρεις πού θα βρεθείς αύριο και πότε θα επιστρέψεις, είναι σκληρό… Όμως και άλλα εκατό χρόνια να είχα μπροστά μου, το ίδιο θα έκανα! Ζώντας το άγριο ένστικτο εκείνου που επιτίθεται, σε κάνει να γαληνεύεις όταν βρεθείς κοντά στον ανίσχυρο. Το να βλέπεις ανθρώπους να σκοτώνονται, σε κάνει ν’ αγαπάς τους ανθρώπους.

Το να διαχειρίζεσαι μία είδηση κάτω από συνθήκες ζωής και θανάτου, σε κάνει πιο υπεύθυνο".

Με αυτό τον τρόπο είχε ολοκληρώσει μια από τις τελευταίες του παρουσιάσεις στο Κέντρο Λόγου "Αληθώς" της Ενορίας Μπανάτου στη Ζάκυνθο, όπου είχε τιμηθεί για τη συνολική του προσφορά.

Συλλυπητήρια του Προέδρου της Βουλής

Θερμά συλλυπητήρια απευθύνει ο Πρόεδρος της Βουλής κ. Νικόλαος Βούτσης στους οικείους του δημοσιογράφου και βετεράνου πολεμικού ανταποκριτή Γιώργου Γεωργιάδη, που έχασε σήμερα τη μάχη για τη ζωή. Ο κ. Βούτσης, μόλις πληροφορήθηκε την είδηση του θανάτου του, δήλωσε:

«Σήμερα η δημοσιογραφία, και όχι μόνον, πενθεί έναν συνεπή, έγκριτο, πολιτικοποιημένο και ευαισθητοποιημένο στα κοινωνικά θέματα και το προσφυγικό, λειτουργό της. Έναν, κυρίως, άνθρωπο, που έζησε και μετέδωσε στη χώρα μας, με σοβαρότητα, όλα τα μεγάλα γεγονότα της σύγχρονης εποχής: ανάμεσα σε άλλα τους πολέμους στον Λίβανο, στο Ιράκ, στη Γιουγκοσλαβία, στη Ρουάντα, την πτώση του τείχους του Βερολίνου, τις αλλαγές στη Σοβιετική Ένωση. Δραματικά και σύνθετα γεγονότα, που έκανε γνωστά στο ευρύ κοινό με αντικειμενικότητα και κοινωνική ευαισθησία.

Θερμά συλλυπητήρια στους οικείους του και τη δημοσιογραφική κοινότητα, στους οποίους αφήνει ένα δυσαναπλήρωτο κενό αλλά και μια σημαντική παρακαταθήκη».

Τζανακόπουλος: Τίμησε τη δημοσιογραφία με ήθος

Ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος, Δημήτρης Τζανακόπουλος, με αφορμή τον θάνατο του δημοσιογράφου και βετεράνου πολεμικού ανταποκριτή, Γιώργου Γεωργιάδη, εκφράζει τα θερμά συλλυπητήρια του στην οικογένεια του. "Ο Γιώργος Γεωργιάδης, τίμησε το λειτούργημα της δημοσιογραφίας, με το ήθος, την εμπειρία και τις γνώσεις του, σε έναν από τους πιο δύσκολους δημοσιογραφικά, χώρους", δήλωσε.

Από το Γραφείο Τύπου της Νέας Δημοκρατίας, για την απώλεια του δημοσιογράφου, εκδόθηκε η ακόλουθη ανακοίνωση:

«Η δημοσιογραφική οικογένεια θρηνεί για την απώλεια ενός ακόμη εκλεκτού μέλους της.

Ο συνάδελφος Γιώργος Γεωργιάδης πάλεψε γενναία, αλλά δεν μπόρεσε αυτή τη φορά να βγει νικητής από τη σκληρή μάχη που έδωσε για τη ζωή του.

Κορυφαίος πολεμικός ανταποκριτής, ήταν για 30 χρόνια στην πρώτη γραμμή πολεμικών συγκρούσεων σε όλο τον κόσμο. Αψηφούσε τους κινδύνους για τη ζωή του, έχοντας ως μοναδικό στόχο την ενημέρωση.

Υπήρξε ιδιαίτερα αγαπητός και διακρίθηκε για την μαχητικότητα, τον επαγγελματισμό και τη συναδελφικότητά του.

Στους οικείους του εκφράζουμε τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια».

Ανάρτηση του Σταύρου Θεοδωράκη στο Facebook

Με μια ανάρτηση του στο προσωπικό του προφίλ στο Facebook και με μια φωτογραφία αποχαιρέτησε τον Γ. Γεωργιάδη ο Σταύρος Θεοδωράκης.

"Που πας ρε Γιώργο; Που πας; Ρε φιλαράκι είχαμε τόσα να πούμε ακόμη και εσύ έφυγες. Θα μου πεις, θα τα λέγαμε; Με τόσα που έχουμε μπλέξει, θα τα λέγαμε; Μπορεί και όχι. Αλλά ήξερα ότι είσαι εκεί και εσύ ήξερες ότι είμαι εδώ. Θα άπλωνα το χέρι και θα σε ακουμπούσα. Ένα τηλεφώνημα. Μια σπρωξιά. Σαν αυτές που δίναμε στους διαδρόμους της Πρώτης. Αστειευόμασταν όταν έσκαγε θέμα. «Εγώ πάω». «Όχι εγώ». Εμείς βέβαια γελάγαμε γιατί κάθε φορά κάποιοι την πάταγαν και νόμιζαν ότι όντως σπρωχνόμασταν ποιος θα πάει πρώτος. Αλλά εμείς πηγαίναμε μαζί, στα Εξάρχεια, στον Ασπρόπυργο, στο Λαύριο… Έγραφες εσύ και έβαζες και τη δική μου υπογραφή. Ή έγραφα εγώ και έβαζα και τη δική σου.

Ή μας έπαιρνες τηλέφωνο από έξω, από τα αληθινά μέτωπα, και μας υπαγόρευες. Ακούγαμε τη φωνή σου μαζί με τις βόμβες που έσκαγαν δίπλα σου. Ήσουν μάλαμα φίλε. Και κάποιοι εκεί έξω πρέπει να ξέρουν ότι η δημοσιογραφία εκτός από «αλήτες, ρουφιάνους» βγάζει και Γεωργιάδηδες. Σε αγαπώ ρε φίλε. Και δεν θα στο συγχωρέσω ποτέ. Μου έδωσες αυτή τη φωτογραφία, μαζί με άλλες, και μου είπες «δες τι βρήκα! πάρε να την έχεις κι εσύ». Και δεν μου είπες ότι δεν θα τις βλέπαμε πια μαζί. Ένας τρελάρας ήσουνα που δεν ήθελες ποτέ να στεναχωρείς κανέναν.

Γειά σου φίλε μου".


ΠΗΓΗ: m.news247.gr

Πέθανε ο Λέοναρντ Κοέν, ο λογοτέχνης της μουσικής

«Έφυγε» τα ξημερώματα της Παρασκευής σε ηλικία 82 ετών ο Λέοναρντ Κοέν, ο Καναδός λογοτέχνης της ροκ μουσικής του οποίου τα τραγούδια συνδύασαν θρησκευτικές απεικονίσεις με θέματα τη λύτρωση και τη σεξουαλική επιθυμία και του έφεραν την αναγνώριση σε όλο τον κόσμο.

Η λιτή ανακοίνωση αναφέρει: «Είναι με βαθύτατη λύπη που ανακοινώνουμε ότι ο θρυλικός ποιητής, τραγουδοποιός και καλλιτέχνης Λέοναρντ Κοέν απεβίωσε. Έχουμε χάσει έναν από τους πιο αξιοθαύμαστους και παραγωγικούς οραματιστές.»

Ο Κοέν γεννήθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 1934 στο Κεμπέκ του Καναδά. Ήταν ήδη αναγνωρισμένος ποιητής και λογοτέχνης όταν μετακόμισε στη Νέα Υόρκη το 1966 στα 31 του χρόνια για να κάνει καριέρα.

Οι συγκρίσεις με τον Μπομπ Ντίλαν δεν άργησαν να έρθουν, για τη λυρική δύναμη των στίχων των τραγουδιών του.

Παρότι επηρέασε πολλούς μουσικούς και του αποδόθηκαν πολλές τιμές, όπως η εισαγωγή του στο Rock & Roll Hall of Fame και το Order of Canada, της δεύτερης υψηλότερης διάκρισης σε πολίτη του Καναδά, τα τραγούδια του Κοέν με την folk-rock μουσική του και τα σκοτεινά συναισθήματα έμπαιναν σπάνια στα charts.

«Θα μας λείψεις» ήταν το συγκινητικό μήνυμα του πρωθυπουργού του Καναδά Τζάστιν Τριντό.

Στο Hallelujah ανακαλεί τον βασιλιά Δαβίδ και παραλληλίζει την σωματική έλξη με την επιθυμία για πνευματική σύνδεση. Έχει δε εκτελεστεί εκατοντάδες φορές από πολλούς καλλιτέχνες.

Τη δεκαετία του 1960 έζησε στην Ύδρα με την νορβηγίδα μούσα του Μαριάν Ίλεν. Η ίδια πέθανε τον Ιούλιο του 2016 στα 81 της. Για εκείνη έγραψε ένα από τα πιο γνωστά του τραγούδια, το So long, Marianne.

Aπέκτησε δύο παιδιά, τον Άνταμ (1972) επίσης μουσικό και την Λόρκα (1974), η οποία σκηνοθέτησε πολλά από τα βίντεο κλιπ του πατέρα της.

Πρόσφατα κυκλοφόρησε το 14ο άλμπουμ του You want it darker, ενώ εμφανίστηκε στη σκηνή στις αρχές του 2016.

Μιλώντας τον Οκτώβριο στο New Yorker, είχε αναφερθεί στην «εγγύτητά» του με τον θάνατο: «Είμαι έτοιμος να πεθάνω. Απλά ελπίζω να μην είναι πολύ άβολο.»

Αρκετά από τα βιβλία του έχουν μεταφραστεί και κυκλοφορήσει και στην Ελλάδα.

ΠΗΓΗ: tovima.gr

Αύριο η κηδεία του Γιώργου Δημητράκη

Αύριο Τετάρτη 9 Νοεμβρίου, στις 3 μ.μ. κηδεύεται τελικά ο Γιώργος Δημητράκης, o οποίος ήταν για πολλά χρόνια πρόεδρος στο νοσοκομείο του Άργους και δημοτικός σύμβουλος στη Νέα Κίο. 

Η εξόδιος ακολουθία θα γίνει στην Αγία Ειρήνη Νέας Κίου όπου η σορός θα βρίσκεται από τη 1 μ.μ. 

Για άλλη μια φορά, ευχόμαστε σ' αυτόν Καλό Παράδεισο και στους δικούς του ανθρώπους, να ζουν και να τον θυμούνται με αγάπη!

Καλό ταξίδι στον Γιώργο Δημητράκη!

Έφυγε για το μεγάλο ταξίδι, ο Γιώργος Δημητράκης, στα 81 του χρόνια... 

Καλό του Ταξίδι και Καλό Παράδεισο!

Συλληπητήρια στους οικείους του... 

Για την ημέρα και ώρα της κηδείας του θα ενημερωθούμε και θα σας ενημερώσουμε... 

Η Σμαρώ Ιωαννίδου έγραψε στο facebook : 
Καλό Ταξίδι θείε Γιώργο.......
Καλό Παράδεισο να έχεις....... πάντα θα μας λείπεις, γιατί μας αγαπούσες πολύ !!! Καλή αντάμωση...

Η Mairi Moraith έγραψε στο facebook : 

ΜΟΛΙΣ ΕΜΑΘΑ ΕΝΑ ΘΛΙΒΕΡΟ ΓΕΓΟΝΟΣ...
ΕΝΑ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΣΥΓΓΕΝΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΑΠΕΒΙΩΣΕ...
ΜΕ ΔΑΚΡΥΑ ΛΕΩ ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΘΕΙΕ ΓΙΩΡΓΟ ΔΗΜΗΤΡΑΚΗ.
ΕΧΩ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΕΚΑΝΕΣ ΚΑΛΗ ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΣΟΥ.... ΗΣΟΥΝ ΜΑΧΗΜΟΣ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΟΥ ΠΝΟΗ. ΠΑΛΕΨΕΣ ΚΑΙ ΑΓΩΝΙΣΤΗΚΕΣ ΣΤΗ ΖΩΗ ΣΟΥ ΣΚΛΗΡΑ 
ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΣΕ ΞΕΡΟΥΝ...
ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΘΕΙΕ ΓΙΩΡΓΟ ΔΗΜΗΤΡΑΚΗ...
ΟΛΟΙ ΜΑΣ ΛΥΠΗΘΗΚΑΜΕ.
Η ΑΔΕΛΦΗ ΣΟΥ ΚΑΙ ΜΗΤΕΡΑ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΗΓΟΡΗΤΗ...
ΚΑΛΟ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ ΝΑ ΕΧΕΙΣ. ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΘΑ ΠΑΣ ΜΗ ΦΟΒΗΘΗΣ. ΕΧΕΙΣ ΠΟΛΛΟΥΣ ΠΟΥ ΣΕ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ....

ΑΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΑΦΡΥ ΤΟ ΧΩΜΑ ΠΟΥ ΘΑ ΣΕ ΣΚΕΠΑΣΕΙ...
Η ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ ΣΕ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ...

Πλήρης ημερών απεβίωσε ο στιχουργός του “Όνειρου δεμένου” Βαγγέλης Γκούφας

Πέθανε σε ηλικία 91 ετών ο θεατρικός συγγραφέας, σεναριογράφος και ποιητής Βαγγέλης Γκούφας.

Ο γνωστός δημιουργός γεννήθηκε στην Αθήνα τον Ιανουάριο του 1925. Σπούδασε νομικά. Ξεκίνησε να εργάζεται ως δημοσιογράφος και από πολύ νωρίς ασχολήθηκε με το θέατρο ως σεναριογράφος. Ομοίως στη συνέχεια ασχολήθηκε με τον κινηματογράφο, το ραδιόφωνο και τη τηλεόραση καθώς και με τη διαφημιστική εταιρία «Γνώμη».

Ο Βαγγέλης Γκούφας είχε γράψει πολλά θεατρικά έργα, κινηματογραφικά σενάρια, πρωτότυπα ραδιοφωνικά σκετς και παρλάτες, πολλές διασκευές για τη τηλεόραση και στίχους πολλών τραγουδιών γνωστών συνθετών όπως των Χατζιδάκι, Θεοδωράκη, Ξαρχάκου, Κουνάδη, Πλέσσα κ.ά., από τα οποία και ξεχώρισαν το «Όνειρο δεμένο», «Χάθηκε το φεγγάρι», «Τα δάκρυά μου είναι καυτά», «Το σύννεφο έφερε βροχή» κ.ά. Οι πρώτες του ραδιοφωνικές συνεργασίες ήταν σε κείμενα της ραδιοφωνικής μακρόχρονης σειράς «Μικρή πικρή μου αγάπη». Ανάμεσα στα θεατρικά του έργα ξεχωρίζουν τα μονόπρακτα: «Το κρατητήριο», «Η επιστροφή του ευεργέτη», «Η οργή», «Μικρή παρένθεση», καθώς και τα «Μια πόρτα δραχμές 500», «Το έμπα και έβγα του κόσμου», «Μη πατάτε τη χλόη» που συνέγραψε με τον Β. Ανδρεόπουλο. Παράλληλα έγραψε και πολλές ποιητικές συλλογές.

Ο Βαγγέλης Γκούφας ήταν ο ιδρυτής του θεατρικού σχηματισμού «Δωδεκάτη Αυλαία» και ιδρυτικό μέλος της Ένωσης Σεναριογράφων Ελλάδος. Επίσης ήταν  μέλος της Ένωσης Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων και του Ελληνικού Κέντρου του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου. Το 2006 η Ένωση Σεναριογράφων Ελλάδος τον τίμησε ιδιαίτερα για τη συνολική πλούσια καλλιτεχνική του προσφορά.



ΠΗΓΗ: lionnews.gr

Πέθανε ο ηθοποιός Γιώργος Βασιλείου

Πέθανε τα ξημερώματα της Τετάρτης ο αγαπημένος ηθοποιός Γιώργος Βασιλείου. Ο 66χρονος ηθοποιός τον τελευταίο καιρό έδινε μάχη με τον καρκίνο. Τον τελευταίο καιρό είχε επιστρέψει σπίτι του.

Ο Γιώργος Βασιλείου γεννήθηκε το 1950 στην πόλη της Λαμίας, όπου και μεγάλωσε. Από μικρός εργάστηκε σε διάφορες δουλειές, παράλληλα με το σχολείο. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Γιώργου Μπέλλου από όπου και αποφοίτησε με άριστα. Στις 17 Νοεμβρίου του 1973, ανήμερα του Πολυτεχνείου, γνώρισε την σύζυγό του, Λία Θερμογιάννη, φοιτήτρια τότε της Νομικής σχολής Αθηνών, την οποία παντρεύτηκε μετά από 4 χρόνια και απέκτησε τα 2 παιδιά του, Βασίλη Βασιλείου (1979) και Ιουλιέττα Βασιλείου (1988).

Εργάστηκε δίπλα σε μεγάλα ονόματα του ελληνικού θεάτρου όπως: Θανάσης Βέγγος, Ρένα Βλαχοπούλου κ.α. Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 και ύστερα από πολλές συμμετοχές σε θεατρικές παραστάσεις, βιντεοκασέτες και τηλεόραση, γνώρισε τον Νίκο Φώσκολο, τον οποίο αποκαλεί από τότε δάσκαλο και ο οποίος του εμπιστεύτηκε σπουδαίους ρόλους, όπως αυτόν του ‘Στάθη Θεοχάρη’ της καθημερινής σειράς Καλημέρα Ζωή (26-11-1993 έως 31-3-2006). Στις εκλογές του 2004 εξελέγη Bουλευτής με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας.

Από το 2007, μετά το πέρας της βουλευτικής του ιδιότητας, εργαζόταν κατά καιρούς σε θέατρο και τηλεόραση. Το Νοέμβριο του 2011 ανακοίνωσε την προσχώρηση του στο κίνημα της «Δημοκρατικής Συμμαχίας», και την αποφασή του να πολιτευτεί στην εκλογική περιφέρεια της Β’ Πειραιώς. Τα τελευταία 12 χρόνια διέμενε μόνιμα στη Σαλαμίνα με τη σύζυγό του.

Ο Γιώργος Βασιλείου έχει πάρει μέρος και έχει πρωταγωνιστήσει σε πολλά θεατρικά έργα, τηλεοπτικές παραγωγές και ταινίες. Επίσης έχει δώσει τη φωνή του σε πολλές μεταγλωττίσεις και παιδικές παραγωγές, καθώς επίσης έχει διδάξει στη δραματική σχολή της Τράγκα.

Καλό ταξίδι Ταξίαρχε Θεοχάρη! 


ΠΗΓΗ: news247.gr

ΣΗΜΕΡΑ στις 11:00 στο ΚΟΥΤΣΟΠΟΔΙ η ΚΗΔΕΙΑ της ΕΛΕΝΗΣ ΔΟΜΑΖΟΥ

Η Ελένη Δομάζου μαζί με τον αείμνηστο σύζυγο της Σπύρο Δομάζο δίδαξαν πολλά χρόνια στο Δημοτικό Σχολείο Νέας Κίου.

Η κηδεία της θα γίνει σήμερα στις 11 π.μ. στο Κουτσοπόδι (και όχι στις 3 μ.μ. όπως είχαμε αρχικά γράψει).

Καλό Ταξίδι κυρία Ελένη! Καλό Παράδεισο!

Το ΚΚΕ και η ΚΝΕ αποχαιρετούν τον Θοδωρή Μοσχοβίτη

Το ΚΚΕ και η ΚΝΕ αποχαιρετούν τον αγαπημένο μας σύντροφο Θοδωρή Μοσχοβίτη, μέλος του Συμβουλίου Περιοχής Πελοποννήσου της ΚΝΕ. Μαχητικό στέλεχος του ΚΚΕ, που «έφυγε» τόσο νέος μετά από πολύμηνη και σκληρή μάχη με τον καρκίνο. Ο Θοδωρής ξεχώριζε για την παλληκαριά, το ήθος και την πίστη του στα ιδανικά μας. Ήταν πάντα χαμογελαστός, αντιμετώπιζε τις δυσκολίες με αποφασιστικότητα, ήταν μαχητής σε όλη του τη ζωή και στη μεγάλη περιπέτεια των τελευταίων μηνών.

Ο σύντροφος Θοδωρής γεννήθηκε στην Αθήνα το 1993 και μετακόμισε μαζί με την οικογένεια του στην Μπόρσα Αργολίδας. Μέσα σε μεγάλες οικονομικές δυσκολίες κατάφερε να περάσει στο Τμήμα Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου. Οργανώθηκε στην ΚΝΕ το 2011 και πήρε επάνω του όλη τη δουλειά για να στηθεί μια καλή Οργάνωση. Εκλέχτηκε στο Τομεακό Συμβούλιο Αρκαδίας και έπειτα στο Συμβούλιο Περιοχής Πελοποννήσου της ΚΝΕ. Σε όλες τις χρεώσεις, που του ανατέθηκαν από την Οργάνωση, ανταπεξήλθε παραδειγματικά.

Θα τον θυμόμαστε πάντα σαν ένα ακούραστο στέλεχος, που ειδικά μέσα από την τελευταία του δοκιμασία, διαπαιδαγώγησε με την επαναστατική του αισιοδοξία τα στελέχη και τα μέλη της οργάνωσης. 

Εκφράζουμε τα θερμά και ειλικρινή μας συλλυπητήρια στην οικογένειά του. 

H κηδεία θα πραγματοποιηθεί σήμερα  Πέμπτη 27 Οκτωβρίου, στο ναό των Αγίων Ταξιαρχών στην Μπόρσα Αργολίδας στις 16:30.

Σήμερα, στις 3 το μεσημέρι, στο Κεφαλάρι. το τελευταίο αντίο στον μικρό Κωνσταντίνο

Καλό ταξίδι μικρούλη  σ' έναν καλύτερο και λιγότερο άδικο κόσμο...

Ο δικός μας κόσμος θα είναι πια φτωχότερος...

Αύριο, στις 3 το μεσημέρι το τελευταίο αντίο στον μικρό Κωνσταντίνο

Ο μικρός Κωνσταντίνος Τσίμπος δεν είναι πια εδώ...
Καλό ταξίδι μικρούλη, σ' έναν καλύτερο και λιγότερο άδικο κόσμο...

Καλό ταξίδι κύριε Πέτρο...

Η καμπάνα της Θεομάνας χτύπησε πρωί - πρωί πένθιμα... 
Ο θάνατος χτύπησε ξαφνικά την πόρτα του... 
Καλό ταξίδι κύριε Πέτρο...
Καλό Παράδεισο!

Συλλυπητήρια στους δικούς του ανθρώπους!