608: Χειροτονείται πάπας ο Βονιφάτιος Δ, που μετέτρεψε το Πάνθεον της Ρώμης σε χριστιανικό ναό αφιερωμένο στην Παναγία και στους Άγιους Πάντες.
921: Η Αγία Λουντμίλα, μάρτυρας της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας και γνωστή για τις προσπάθειές της να κάνει τους Βοημούς Χριστιανούς, δολοφονείται κατ' εντολή της νύφης της.
973: Γεννιέται ο Άραβας μαθηματικός Αλ- Μπιρούνι, ο οποίος υπολόγισε την ακτίνα της Γης, στα 6.339,6 χμ.
1254: Γεννιέται ο Μάρκο Πόλο, βενετσιάνος έμπορος και εξερευνητής. [θαν. 9/1/1324]
1620: Το πλοίο Mayflower αναχωρεί με τους πρώτους αποίκους πουριτανούς από το Πλίμουθ της Αγγλίας, με προορισμό την Αμερική.
1688: Πεθαίνει ο Ότο Βίλχελμ φον Κένιξμαρκ, Γερμανός ευγενής, στρατιωτικός, πολιτικός και διπλωμάτης, ο οποίος ευθύνεται για τις ανεπανόρθωτες ζημιές που υπέστη η Ακρόπολη κατά τη διάρκεια του ΣΤ' Ενετοτουρκικού Πολέμου.
1789: Γεννιέται ο Τζέιμς Φένιμορ Κούπερ, αμερικανός συγγραφέας. («Ο Τελευταίος των Μοϊκανών») (Θαν. 14/9/1851)
1821: Η Γουατεμάλα, η Ονδούρα, η Κόστα Ρίκα, η Νικαράγουα και το Ελ Σαλβαδόρ ανακηρύσσουν μαζί την ανεξαρτησία τους από την Ισπανία.
1890: Γεννιέται η Αγγλίδα συγγραφέας αστυνομικών μυθιστορημάτων Αγκάθα Κρίστι, η οποία συνέγραψε σχεδόν 80 μυθιστορήματα και δημιούργησε το διάσημο ντετέκτιβ "Ηρακλή Πουαρό". Ανάμεσα στα έργα, που συνέγραψε ήταν το "Φόνος στο Όριεν Εξπρές", "Θάνατος στο Νείλο" κ.α. Μάλιστα, το θεατρικό της έργο η "Ποντικοπαγίδα", είναι το πλέον πολυπαιγμένο θεατρικό στο Λονδίνο. [θαν. 12/1/1976]
1902: Αρχίζει η λήψη μέτρων στην Αθήνα εναντίον της χολέρας.
1903: Στις ΗΠΑ, ο κυβερνήτης Τζ. Σ. Ουόλτον, κηρύσσοντας τον πόλεμο στην Κου-Κλουξ-Κλαν, θέτει την Οκλαχόμα υπό στρατιωτικό νόμο.
1912: Πραγματοποιείται με επιτυχία στο Βόλο συνέδριο για το αγροτικό ζήτημα. Οι εισηγήσεις και οι συζητήσεις περιστρέφονται στο πρόβλημα της αναγκαστικής απαλλοτρίωσης των μεγάλων τσιφλικιών.
1914: Τα γερμανικά στρατεύματα, με επικεφαλής τον στρατηγό Πάουλ φον Χίντενμπουργκ και τον στρατηγό Έριχ Βίλελμ Λούντεντορφ, νικούν τα ρωσικά στην περιοχή της Μαντζουρίας.
1916: Ο «Μικρός Γουίλι», το πρώτο τανκ που κατασκευάστηκε από τους Βρετανούς, χρησιμοποιείται για πρώτη φορά κατά των Γερμανών στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, στη Μάχη του Σομ.
1917: Ο Κερένσκι ανακηρύσσει τη Ρωσία σε Δημοκρατία, η οποία δεν θα επιζήσει πάνω από ενάμιση μήνα, καθότι στις αρχές Νοεμβρίου του ίδιου χρόνου θα επικρατήσουν οι Μπολσεβίκοι του Λένιν.
1919: Στο στρατοδικείο δικάζονται ο πρώην στρατηγός του Επιτελείου Δούσμανης και οι επιτελείς Μεταξάς, Εξαδάκτυλος κ.α., κατηγορούμενοι για εσχάτη προδοσία.
1919: Κυκλοφορεί το πρώτο φύλλο της εφημερίδας «Η Καθημερινή».
1920: Καταργούνται οι φυλακές του Παλαμηδίου στο Ναύπλιο.
1921: Πραγματοποιείται στο προάστιο του Λονδίνου Χαϊγκέιτ ο γάμος του Ελευθέριου Βενιζέλου με την πλούσια ομογενή Έλενα Σκυλίτση.
1922: Μετά τη συγκρότηση της Τριανδρίας σε Χίο-Μυτιλήνη, ο στρατηγός Θεόδωρος Πάγκαλος, χωρίς καμιά συνεννόηση με τους ηγέτες της Επανάστασης, οργανώνει διευθυντήριο και αρχίζει να διοικεί την Αθήνα, να διορίζει στρατιωτικά και πολιτικά στελέχη και να πραγματοποιεί συλλήψεις.
1928: Ο Αλεξάντερ Φλέμινγκ ανακαλύπτει την πενικιλίνη.
1929: Η Βρετανία αρχίζει να παροπλίζει καταδρομικά, βάσει των όρων της Συνθήκης περί Αφοπλισμού
1930: Η Αμερική κερδίζει την Αγγλία στο Λονδίνο στον πρώτο διεθνή αγώνα μπριτζ.
1934: Αρχίζουν να αφαιρούνται οι γραμμές του τραμ από τους δρόμους της Αθήνας. Στη θέση του θα δρομολογηθούν λεωφορεία.
1935: Ο Αδόλφος Χίτλερ υιοθετεί τη σβάστικα ως επίσημο σύμβολο της Ναζιστικής Γερμανίας. Την ίδια μέρα, οι διαβόητοι Νόμοι της Νυρεμβέργης, αφαιρούν τη γερμανική υπηκοότητα από τους Γερμανοεβραίους και απαγορεύουν το γάμο ανάμεσα σε Εβραίους και μη- Εβραίους.
1936: Πεθαίνει ο Αλέξανδρος Ζαΐμης, πολιτικός, που διετέλεσε πρωθυπουργός και πρόεδρος της Δημοκρατίας. [γεν. 15/9/1936]
1938: Πεθαίνει ο Γιαννούλης Χαλεπάς, διακεκριμένος γλύπτης από την Τήνο. (Γεν. 14/8/1851)
1940: Στη Βρετανία, το BBC υποστηρίζει ότι καταρρίπτονται 185 αεροσκάφη του Ράιχ μέσα σε μια μέρα.
1946: Γεννιέται η Ελληνίδα ηθοποιός και βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Νόρα Κατσέλη.
1946: Γεννιέται ο Όλιβερ Στόουν, αμερικανός σκηνοθέτης. («Πλατούν», «Γεννημένος την 4η Ιουλίου»)
1946: Γεννιέται ο Αμερικάνος ηθοποιός Τόμι Λι Τζόουνς.
1949: Στα 75 του χρόνια, ο δρ. Κόνραντ Αντενάουερ γίνεται ο πρώτος καγκελάριος της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας.
1949: Αναγγέλλεται από τον ραδιοφωνικό σταθμό «Ελεύθερη Ελλάδα» η λήξη των εχθροπραξιών του Εμφυλίου Πολέμου.
1951: Ο Εμίλ Ζάτοπεκ κάνει παγκόσμιο ρεκόρ στα 20.000μ με 1:01.15.8.
1951: Γεννιέται ο μεγάλος Ολλανδός ποδοσφαιριστής Γιόχαν Νέεσκενς.
1953: Ο Εθνικός Σύλλογος Μποξ της Αμερικής υιοθετεί ένα υποχρεωτικό σύστημα 10 πόντων για όλους τους αγώνες. Ο νικητής θα πρέπει να συγκεντρώνει πάνω από 10 πόντους, ενώ ο ηττημένος κάτω από 10.
1956: Γεννιέται η Σκοτσέζα τραγουδίστρια Μάγκι Ρίλι.
1959: Ο Νικίτα Χρουτσόφ γίνεται ο πρώτος Σοβιετικός ηγέτης που επισκέπτεται τις ΗΠΑ.
1961: Οι ΗΠΑ επαναλαμβάνουν τις υπόγειες πυρηνικές δοκιμές.
1963: Έκρηξη βόμβας σε Αφροαμερικανική εκκλησία στο Μπέρμιγχαμ της Αλαμπάμα σκοτώνει τέσσερα παιδιά.
1965: Ο ΠΑΟΚ δίνει τον πρώτο του ευρωπαϊκό αγώνα στην Τούμπα νικώντας την Βίνερ Σπορτ με 2-1 με γκολ του Γιώργου Κούδα και Τόλη Μουρατίδη. Στον επαναληπτικό αγώνα της 28/9 στο Σπορτ Κλουμπ Πλατς της Βιέννης ο ΠΑΟΚ θα συντριβεί με 6-0 και θα φύγει άδοξα από τον 1ο γύρο της πρώτης του παρουσίας στο Κύπελλο Διεθνών Εκθέσεων, μετέπειτα UEFA.
1968: Iδρύεται με απόφαση του ΚΚΕ, η Κομμουνιστική Νεολαία Ελλάδας (ΚΝΕ).
1969: Το χαρντ-ροκ συγκρότημα των «Deep Purple» ηχογραφεί με τη Βασιλική Φιλαρμονική Ορχήστρα του Λονδίνου το «Κοντσέρτο για ροκ γκρουπ και ορχήστρα», «ζωντανά» στο Royal Albert Hall.
1975: Στην Ελλάδα, αρχίζουν να κυκλοφορούν δοκιμαστικά τρόλεϊ χωρίς εισπράκτορα.
1978: Πεθαίνει ο Βίλι Μέσερσμιτ, γερμανός σχεδιαστής και μηχανικός αεροπλάνων. [γεν. 26/6/1898]
1978: Γεννιέται ο κορυφαίος Ισλανδός ποδοσφαιριστής, Έιντουρ Γκούντγιονσεν που πλέον αγωνίζεται στην ΑΕΚ.
1982: Ο Πάπας Ιωάννης Παύλος Β' ξεσηκώνει θύελλα στο Ισραήλ, μετά την προσωπική ακρόαση που έδωσε στον Παλαιστίνιο ηγέτη, Γιάσερ Αραφάτ.
1982: Διεξάγεται ο πρώτος ποδοσφαιρικός αγώνας στο ΟΑΚΑ μεταξύ Ολυμπιακού και τη σουηδική Έστερ 2-0 για το Κύπελλο Πρωταθλητριών.
1983: Η αμερικανική Γερουσία καταδικάζει την κατάρριψη από την ΕΣΣΔ νοτιοκορεάτικου τζάμπο, που στοιχίζει το θάνατο στους 269 επιβάτες του.
1989: Κατατίθεται στη Βουλή το πόρισμα της προανακριτικής επιτροπής για το σκάνδαλο Κοσκωτά, σύμφωνα με το οποίο βασικός υπεύθυνος φέρεται ο πρώην πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου.
1991: Διάσπαση του ΚΚΕ και της ΚΝΕ. Αποχωρεί η ανανεωτική πτέρυγα με επικεφαλής τη Μαρία Δαμανάκη, τον Μίμη Ανδρουλάκη, τον Παναγιώτη Λαφαζάνη και τον Γιάννη Δραγασάκη. Οι ανανεωτικοί, που εκπροσωπούν γύρω στο 50% της Κ.Ε. του ΚΚΕ, θα παραμείνουν στον Συνασπισμό της Αριστεράς και της Προόδου, που θα μετατραπεί σε ενιαίο κόμμα.
1991: Η εθνική ομάδα γυμναστικής γυναικών της Αμερικής κερδίζει το πρώτο μετάλλιο στην ιστορία της, ένα αργυρό, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, που διεξάγεται στην Ιντιανάπολις.
1992: Στην Ιαπωνία, κυβερνητική έρευνα δείχνει ότι το 13% του πληθυσμού είναι υπερήλικες.
1993: Δημοσκόπηση δείχνει ότι το 65% των Ισραηλινών υποστηρίζουν τη συμφωνία Ισραήλ-ΟΑΠ.
1994: Ο Παναθηναϊκός δίνει τον 100ό του αγώνα στην Ευρώπη νικώντας την Πιρίν με 0-2 στο Μπλαγκόεβγκαρντ για το Κύπελλο Κυπελλούχων.
1994: Η Βουλή παραπέμπει στο Ειδικό Δικαστήριο τους Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, Ιωάννη Παλαιοκρασά και Ανδρέα Ανδριανόπουλο για την υπόθεση της πώλησης της ΑΓΕΤ Ηρακλής.
1995: Στην 4η Διάσκεψη του ΟΗΕ για τις Γυναίκες που γίνεται στην Κίνα, εγκρίνεται διακήρυξη κατά την οποία βεβαιώνεται ότι τα δικαιώματα των γυναικών είναι τα ανθρώπινα δικαιώματα, ενώ καλούνταν οι κυβερνήσεις να λάβουν μέτρα για τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης και εργασίας τους.
1996: Ξεκινά το Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους στη Δράμα.
1997: Πεθαίνει σε ηλικία 52 ετών η ζωγράφος Ηρώ Κανακάκη.
1999: Ο Ρώσος διαιτητής Σεργκέι Κουσαϊνόφ και οι τρεις βοηθοί του, που είχαν ορισθεί να διευθύνουν τον αγώνα Χάποελ Χάιφα - Μπριζ για το Κύπελλο UEFA βρίσκονται μεθυσμένοι και αντικαθιστώνται.
2000: Ξεκινούν οι 27οι Ολυμπιακοί Αγώνες στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας (που ολοκληρώνονται την 1/10). Μετέχουν 10.200 αθλητές και αθλήτριες από 200 χώρες σε 28 αθλήματα. Σε 15.000 ανέρχονται οι εκπρόσωποι του Τύπου. Πωλούνται 9,2 εκατ. εισιτήρια ενώ 3.5 δις θεατών παρακολουθούν τους αγώνες σε 3.200 ώρες ζωντανού θεάματος. Την Ολυμπιακή Φλόγα ανάβει η εκπρόσωπος των ιθαγενών της Αυστραλίας Κάθι Φρίμαν. Η Βόρεια και η Νότια Κορέα αγωνίζονται κάτω από την ίδια σημαία. Ο Νίκος Κακλαμανάκης είναι ο πρώτος αθλητής που μπαίνει τον αγωνιστικό χώρο του Ολυμπιακού Σταδίου ως σημαιοφόρος της Ελληνικής Αποστολής. Στην κολύμβηση καταρρίπτονται 14 παγκόσμια ρεκόρ.
2001: «Βρισκόμαστε σε πόλεμο» αναφέρει ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, Τζορτζ Μπους, σε δήλωσή του και υπόσχεται «σαρωτική, επίμονη και αποτελεσματική» απάντηση στα χτυπήματα των τρομοκρατών.
2001: Ενθρονίζεται ο νέος Πατριάρχης Ιεροσολύμων Ειρηναίος.
2002: Η Ιταλία αναδεικνύεται πρωταθλήτρια κόσμου στο βόλεϊ γυναικών νικώντας 3-2 τις ΗΠΑ στον τελικό στο Βερολίνο.
2003: Με μία συμβολική απευθείας σύνδεση Αθήνας - Λευκωσίας, ο έλληνας πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης και ο κύπριος πρόεδρος Τάσσος Παπαδόπουλος εγκαινιάζουν τον πρώτο ελληνικό δορυφόρο «HellasSat».
2004: Πεθαίνει ο κιθαρίστας των «Ramones», Τζόνι Ραμόουν.
2006: Πεθαίνει η Οριάνα Φαλάτσι, διάσημη ιταλίδα δημοσιογράφος, γνωστή και από τη σχέση της με τον Αλέκο Παναγούλη. Μετά την «11η Σεπτεμβρίου» θεωρήθηκε ότι με τα γραπτά της δυσφημίζει το Ισλάμ. [γεν. 29/6/1929]
2008: Πεθαίνει ο ηθοποιός Σταύρος Παράβας.
2008: Πεθαίνει ο Ρίτσαρντ Ράιτ, ιδρυτικό μέλος των Pink Floyd. [γεν. 28/7/1943]
2008: Η οικονομική εταιρία Lehman Brothers κηρύσσει χρεοκοπία. Είναι η μεγαλύτερη χρεοκοπία εταιρίας στην ιστορία των ΗΠΑ.
Η Ευρωπαϊκή Ημέρα κατά του Καρκίνου του Προστάτη καθιερώθηκε με πρωτοβουλία της Ευρωπαϊκής Ουρολογικής Εταιρείας και γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 15 Σεπτεμβρίου για να ενημερώσει και να ευαισθητοποιήσει τον ανδρικό πληθυσμό της Γηραιάς Ηπείρου σχετικά με τους κινδύνους που αντιμετωπίζει από τον καρκίνο του προστάτη.
Περισσότεροι από 100.000 άνδρες στο δυτικό κόσμο και άγνωστος αριθμός στον υπόλοιπο πεθαίνουν κάθε χρόνο από καρκίνο του προστάτη, ο οποίος μπορεί να θεραπευθεί στο 70% των περιπτώσεων, αν διαγνωστεί έγκαιρα. Γι' αυτό καλείται ο ανδρικός πληθυσμός άνω των 50 ετών να επισκέπτεται κάθε χρόνο τον ουρολόγο του και να υποβάλλεται σε δακτυλική εξέταση του προστάτη και μέτρηση του προστατικού καρκινικού δείκτη (PSA).
Δεδομένα
Ο καρκίνος του προστάτη είναι ο πρώτος διαγιγνωσκόμενος καρκίνος σε Ευρώπη και Αμερική και υπεύθυνος για το μεγαλύτερο αριθμό θανάτων στις νεοπλασίες ετησίως, μετά τον καρκίνου του πνεύμονα.
Έχει υπολογισθεί ότι περίπου το 9,5% των ανδρών ηλικίας άνω των 50 ετών θα εμφανίσει καρκίνο προστάτη και περίπου το 2,5% αυτών θα καταλήξει από αυτή τη νόσο.
Ο καρκίνος του προστάτη στα αρχικά στάδια δεν συνοδεύεται από ιδιαίτερα χαρακτηριστικά συμπτώματα. Μόνο σε προχωρημένα στάδια της νόσου εμφανίζονται διαταραχές της ούρησης η συμπτώματα που οφείλονται σε μεταστάσεις, με κυριότερο τον οστικό πόνο.
Οι παράγοντες που ενοχοποιούνται για την εμφάνιση του καρκίνου του προστάτη είναι:
– H Ηλικία: Όσο μεγαλώνει ο άνδρας, τόσο αυξάνεται και ο κίνδυνος να αναπτύξει καρκίνο του προστάτη.
– Το Οικογενειακό Ιστορικό: Αν κάποιος συγγενής πρώτου βαθμού (πατέρας, αδελφός) έχει καρκίνο του προστάτη, τότε ο κίνδυνος να αναπτύξει και ο ίδιος καρκίνο αυξάνεται. Σε τέτοιες περιπτώσεις, ο τακτικός έλεγχος συστήνεται να αρχίζει μια δεκαετία νωρίτερα, δηλαδή στα 40 έτη.
– Η Φυλή: Οι Αφρικανοί αναπτύσσουν με μεγαλύτερη συχνότητα καρκίνο του προστάτη σε σχέση με τους λευκούς η Ασιάτες.
– Η Διατροφή: Μία δίαιτα πλούσια σε ζωική λίπη και φτωχή σε φρούτα, λαχανικά και ψάρι θεωρείται ότι αυξάνει τον κίνδυνο καρκίνου του προστάτη.
ΠΗΓΗ: Σαν Σήμερα
Η Παγκόσμια Ημέρα Ευαισθητοποίησης για το Λέμφωμα (World Lymphoma Awareness Day) καθιερώθηκε το 2004, με πρωτοβουλία του Συνασπισμού κατά του Λεμφώματος (Lymphoma Coalitiom), ενός διεθνούς μη κερδοσκοπικού οργανισμού, που περιλαμβάνει στις τάξεις του 49 σωματεία πασχόντων από λέμφωμα από 36 χώρες.
Το λέμφωμα είναι ένα είδος καρκίνου των λεμφοκυττάρων, που διαδραματίζουν κεντρικό ρόλο στην ανοσία του ανθρώπινου οργανισμού. Αν η νόσος διαγνωστεί σε πρώιμο στάδιο, το 75% - 95% των ασθενών θεραπεύονται. Παρόλα αυτά, η διάγνωση του λεμφώματος είναι δύσκολη, διότι τα συμπτώματά του είναι συνηθισμένα και συχνά παραβλέπονται.
Η Παγκόσμια Ημέρα Ευαισθητοποίησης για το Λέμφωμα πραγματοποιείται κάθε χρόνο στις 15 Σεπτεμβρίου.
ΠΗΓΗ: Σαν Σήμερα
Η Διεθνής Ημέρα Δημοκρατίας εορτάζεται κάθε χρόνο στις 15 Σεπτεμβρίου με πρωτοβουλία της Διακοινοβουλευτικής Ένωσης (IPU) από το 1997, ενώ από το 2007 υιοθετήθηκε από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ.
Η Δημοκρατία σε όλες τις εκφάνσεις της, από την Αρχαία Αθήνα έως τη σύγχρονη εποχή, όπου συνεχώς διευρύνεται γεωγραφικά, είναι το πιο συμμετοχικό πολίτευμα που γνώρισε η ανθρωπότητα. Ο εορτασμός στοχεύει στην ανάδειξη των αξιών που αντιπροσωπεύει η Δημοκρατία, μέσα από σειρά εκδηλώσεων και πρωτοβουλιών από κράτη και πολίτες.
Στη χώρα μας, η Παγκόσμια Ημέρα Δημοκρατίας γιορτάζεται από το 2008 σε όλα σχολεία, με απόφαση του Υπουργείου Παιδείας. Ο εορτασμός περιλαμβάνει διαγωνισμούς έκθεσης και ζωγραφικής, με βραβεία, που αθλοθέτησε η Βουλή των Ελλήνων.
ΠΗΓΗ: Σαν Σήμερα
Μητροπολίτης Λαρίσης (1520-1540), με σπουδαίο εθνικό, πνευματικό και φιλανθρωπικό έργο, για το οποίο αγιοποιήθηκε. Από την Ορθόδοξη Εκκλησία υμνείται ως «Λαρίσης υπέρμαχος και Θεσσαλίας απάσης φρουρός και όντως προστάτης, Ελλάδος τε καύχημα και της Ηπείρου άκουσμα και το της Τρίκκης τείχισμα». Η μνήμη του τιμάται στις 15 Σεπτεμβρίου. Την ημέρα αυτή γιορτάζουν όσοι φέρουν το όνομα Βησσαρίων.
Ο Βησσαρίων γεννήθηκε το 1490 στην Πόρτα Τρικάλων και ασπάστηκε από πολύ μικρός τον μοναχικό βίο. Έζησε κοντά στον μητροπολίτη Λαρίσης Μάρκο, από τον οποίο χειροτονήθηκε σε ηλικία μόλις 20 ετών επίσκοπος Δομενίκου και Ελασσόνας (1510). Η εκλογή του θεωρήθηκε αντικανονική από το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως και εξέπεσε του αξιώματός του. Μετά τον θάνατο του πνευματικού του πατέρα εκλέχτηκε μητροπολίτης Λαρίσης (1520) με έδρα τα Τρίκαλα. Κατά τη διάρκεια της διακονίας του, ίδρυσε την περίφημη μονή Βησσαρίωνος πλησίον της γενέτειράς του και την αφιέρωσε στον Δεσπότη Χριστό.
Ο Βησσαρίων κοιμήθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου 1540, σε ηλικία 50 ετών.
ΠΗΓΗ: Σαν Σήμερα
Μεγαλομάρτυρας της εκκλησίας, η μνήμη του οποίου τιμάται στις 15 Σεπτεμβρίου. Την ημέρα αυτή γιορτάζουν όσοι φέρουν το όνομα Νικήτας.
Ο Νικήτας καταγόταν από επιφανή οικογένεια Γότθων (Γερμανών) της πέραν του Ίστρου ποταμού (Δούναβη) χώρας. Από μικρό παιδί έγινε χριστιανός, χάρη στον τοπικό μητροπολίτη Θεόφιλο, που είχε λάβει μέρος στην Α’ Οικουμενική Σύνοδο (325). Μαρτύρησε επί της πυράς με διαταγή του βασιλιά των Γότθων Αθανάριχου, όταν αρνήθηκε να προσχωρήσει στην αίρεση του Αρειανισμού, που πρέσβευε ο ομοεθνής του άρχοντας.
Απολυτίκιο
Νίκην έστησας, κατά της πλάνης, νίκης είληφας, άφθαρτον γέρας, επαξίως Νικήτα φερώνυμε, συ γαρ νικήσας εχθρών τήν παράταξιν, δια πυρός τον αγώνα ετέλεσας. Μάρτυς ένδοξε, Χριστόν τον Θεόν ικέτευε, δωρήσασθαι ημὶν το μέγα έλεος.
ΠΗΓΗ: Σαν Σήμερα
Το τέταρτο χρυσό μετάλλιο και το δεύτερο για χθες (14/9) πανηγυρίζει η ελληνική αποστολή στους 15ους Παραολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο.
Ο Σε Τζον Φερνάντες με βολή στα 8,44 μέτρα στη σφαιροβολία κατέκτησε την πρώτη θέση, αφήνοντας πίσω του τον Αμερικανό Σκοτ Σέβερν (8,41μ) και του Ιρανό Ασαντολάχ Αζίμι (8,14μ), σημειώνοντας παράλληλα νέο ευρωπαϊκό ρεκόρ στην κατηγορία F53.
Να σημειωθεί πως και το προηγούμενο ρεκόρ, στα 8,35 μ, ήταν δικό του, καθώς το είχε πετύχει στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Ντόχα, το 2015.
Συνολικά η Ελλάδα μετρά 11 μετάλλια εκ των οποίων χρυσά είναι τα τέσσερα.
ΠΗΓΗ; Ζούγκλα
Το Κοινωνικό Ιατρείο Αλληλεγγύης Κορίνθου σας προσκαλεί Παρασκευή 16 Σεπτεμβρίου και ώρα 8.00 μ.μ. στο πάρκο του Συνοικισμού σε ανοικτή εκδήλωση με θέμα το προσφυγικό που λαμβάνει ανεξέλεγκτες διαστάσεις.
Η εκδήλωση θα ξεκινήσει με τη μεταφορά των εμπειριών από τις ανθρωπιστικές αποστολές σε Μυτιλήνη και Χίο που συμμετείχε το Κοινωνικό Ιατρείο Αλληλεγγύης Κορίνθου.
Στη συνέχεια θα ακολουθήσει συζήτηση με σύντομη εισήγηση της Βασιλικής Λάζου ιστορικού και διδάκτορα του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας Παντείου Πανεπιστημίου.
Την εκδήλωση θα κλείσει έντεχνο και λαϊκό μουσικό πρόγραμμα με τη συμμετοχή του συγκροτήματος «Οι μουσικοί των χρωμάτων».
Στη διάρκεια της εκδήλωσης θα υπάρχει κουτί οικονομικής ενίσχυσης και θα λειτουργήσει bar τα έσοδα του οποίου θα διατεθούν για την ενίσχυση των προσφύγων.
ΠΗΓΗ: corinthia.events
Σε πνεύμα κατάνυξης και σεμνότητας θα πραγματοποιηθούν οι εκδηλώσεις μνήμης της 191ης επετείου του ολοκαυτώματος του Παλαιομονάστηρου στο Βρονταμά. Το πρωί της Πέμπτης 15 Σεπτεμβρίου θα πραγματοποιηθεί δοξολογία και ακολούθως επιμνημόσυνη δέηση στη μνήμη των θανόντων στον ιερό ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου, χοροστατούντος του σεβασμιωτάτου μητροπολίτη Μονεμβασίας και Σπάρτης κ. Ευσταθίου.
Το Παλαιομονάστηρο του Βρονταμά, ιστορικό και θρησκευτικό μνημείο του δήμου Ευρώτα, αποτέλεσε το καταφύγιο 300 περίπου κατοίκων του χωριού κατά την πολιορκία του αιγύπτιου Ιμπραήμ πασά στην Πελοπόννησο, στην προσπάθειά του να καταπνίξει τον απελευθερωτικό αγώνα των ελλήνων ενάντια στον τούρκικο ζυγό. Οι βρονταμίτες με σθένος και τόλμη αντιστάθηκαν στον εχθρό και αρνήθηκαν να παραδοθούν, ώσπου στις 15 Σεπτεμβρίου 1825 ο Ιμπραήμ και τα στρατεύματά του ανατίναξαν την οροφή του μοναστηριού κι έκαψαν ζωντανούς όλους τους έγκλειστους. Η ημέρα εκείνη πρόσθεσε μία ένδοξη σελίδα στην ιστορία του τόπου και του ελληνισμού.
Επιπλέον το Παλαιομονάστηρο έχει σπουδαία πολιτιστική αξία, καθώς χρονολογείται από τον 12ο αιώνα και το εσωτερικό του κοσμούν εξαιρετικές βυζαντινές τοιχογραφίες από διαφορετικές περιόδους. Παράλληλα βρίσκεται σε ένα φυσικό περιβάλλον απαράμιλλης ομορφιάς, μακριά από κάθε ανθρώπινη παρέμβαση ή σημάδι του σύγχρονου πολιτισμού.
ΠΗΓΗ: moriasnews.gr
Ο Παύλος Μάμαλος κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στην κατηγορία -107κ. της άρσης βαρών σε πάγκο. Ο κάτοχος του Παγκοσμίου ρεκόρ χάρισε στην ελληνική αποστολή στους Παραολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο το τρίτο χρυσό και το 10ο μετάλλιο στο σύνολο.
Ο Μάμαλος σήκωσε στην πρώτη προσπάθεια 233 κιλά, στη δεύτερη 234 και στην τρίτη 238 και ανέβηκε στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου με νέο Παραολυμπιακό ρεκόρ.
Να σημειωθεί ότι στην τέταρτη προσπάθεια δοκίμασε στα 243.5, όμως δεν τα κατάφερε.
ΠΗΓΗ: Ζούγκλα
«Την τελευταία κουβέντα τη λέει το έθνος. Καλώς ορίσατε στην καινούρια Κωνσταντινούπολη». Με αυτά τα λόγια γραμμένα σε ένα τεράστιο poster υποδέχεται τους ταξιδιώτες της η Κωνσταντινούπολη. Αυτά τα λόγια αντιπροσωπεύουν τη μεταπραξικοπηματική Τουρκία και οπωσδήποτε δεν μένουν στους τοίχους του αεροδρομίου, αλλά εμποτίζουν κάθε πτυχή της σημερινής ζωής στην τόσο αλλαγμένη πια Κωνσταντινούπολη.
Αυτό το κείμενο δεν μπορεί παρά να είναι βιωματικό για αυτό και θα γραφεί σε πρώτο πρόσωπο. Αποτελεί μία προσπάθεια καταγραφής εικόνων, συζητήσεων και συναισθημάτων, στην Κωνσταντινούπολη που λίγες μόνο μέρες πριν είχε βιώσει μία βίαιη απόπειρα πραξικοπήματος και λίγο περισσότερο καιρό πριν, μία ακόμα πιο βίαιη και αιματηρή τρομοκρατική ενέργεια, στο μεγαλύτερο και πιο πολυσύχναστο αεροδρόμιό της.
Αν βρίσκεσαι έξω από την Τουρκία και διαβάζεις τι συμβαίνει στη χώρα, πώς αρχικά επιχειρήθηκε να καταλυθεί το πολίτευμα, πώς στη συνέχεια το καθεστώς Ερντογάν επιχείρησε να επιβάλει μία εκδικητική απολυταρχία, τότε θυμώνεις, αγανακτείς, απορείς. Αν όμως μπεις στην Τουρκία, αν μπεις στην πιο «πολιτική» της πόλη, την Κωνσταντινούπολη, θλίβεσαι. Και αν δεν έχεις τέτοιο σκοπό, αργά ή γρήγορα η πόλη θα σε κάνει να αισθανθείς την απόγνωση και τη στεναχώρια που την κατακλύζει.
Φτάνοντας στο αεροδρόμιο, σε μία πτήση που σχεδόν η μισή ήταν άδεια, αντίκρισα άδεια γκισέ ελέγχου διαβατηρίων, αστυνομικούς με το δάχτυλο ανά πάσα στιγμή στη σκανδάλη, μαυροφορεμένες από πάνω μέχρι κάτω γυναίκες από αραβικές χώρες, αφίσες που σε προειδοποιούν ότι «εδώ κουμάντο κάνει το κράτος». Στη στάση του λεωφορείου που σε μεταφέρει στο κέντρο της πόλης τρεις νεαροί Τούρκοι που δεν γνωρίζονταν μέχρι πρότινος, πιάνουν κουβέντα όταν ο ένας ρωτάει τους δύο φίλους «Είμαστε σίγουρα στην Κωνσταντινούπολη; Σαν Σαουδική Αραβία μου φαίνεται».
Το αεροδρόμιο όμως σκέφτηκα, δεν είναι αντιπροσωπευτικός χώρος, μπορεί να μην είναι έτσι η κατάσταση στο κέντρο της πόλης. Φτάνοντας όμως στην Taksim, σε μία διαδρομή όπου οι τουρκικές σημαίες που ανέμιζαν σε κτίρια και μπαλκόνια σπιτιών, αν ενώνονταν θα μπορούσαν να κάνουν όχι υπόστεγο, αλλά ολόκληρη κατασκήνωση από αντίσκηνα, το θέαμα είναι ακόμη πιο απογοητευτικό.
Ελάχιστοι πλανόδιοι πωλητές σε μία πλατεία που άλλοτε τρανταζόταν από φωνές και ακόμη πιο ελάχιστοι άνθρωποι. Ως επί το πλείστον γυναίκες με μαντήλες μετά συζύγων και τέκνων που απολάμβαναν τον επίσης άδειο πεζόδρομο της Istiklal, ο οποίος εκτός από έλλειψη τουριστών, υποφέρει και από έλλειψη μαγαζιών, μιας και ο ιστορικός δρόμος έσπασε φέτος το καλοκαίρι ένα αρνητικό ρεκόρ, αυτό των κλειστών καταστημάτων.
Το ένα μετά το άλλο, αρχής γενομένης των διαδηλώσεων για το πάρκο Gezi πριν τρία χρόνια, αλλά και των μετέπειτα διαδηλώσεων και στη συνέχεια λόγω της επίθεσης του περασμένου Μαρτίου όπου έχασαν τη ζωή τους πέντε τουρίστες, η κατάσταση άρχισε να γίνεται απαγορευτική για τους ξένους, με το αποκορύφωμα να έρχεται με τη βομβιστική επίθεση στο αεροδρόμιο Atatürk τον Ιούνιο και να «αποτελειώνεται» με την απόπειρα πραξικοπήματος στις 15 Ιουλίου.
Τα δύο αυτά περιστατικά ήταν αυτά που λίγο ή πολύ άλλαξαν τη φυσιογνωμία και την ανθρωπογεωγραφία μίας εξαιρετικά κοσμοπολίτικης πόλης, αφού τα επακόλουθά τους θα επηρεάζουν σε βάθος χρόνου τους ανθρώπους, ντόπιους και ξένους.
Συνεχίζοντας την περιπλάνηση στην πόλη βλέπεις πλήρως οπλισμένους αστυνομικούς να σταματάνε για έλεγχο πολίτες, βλέπεις παντού σημαίες, αφίσες, poster, γιγαντοοθόνες με το πρόσωπο του Ερντογάν, του πρωθυπουργού Γιλντιρίμ, του Κεμάλ Ατατούρκ. Και όταν λέμε παντού, εννοούμε παντού, από στάσεις λεωφορείου, από οθόνες μέσα στο λεωφορείο -η χρήση των οποίων είναι να δείχνουν τη διαδρομή και τις στάσεις, αλλά το διάστημα αυτό έδειχναν τις εξαγγελίες του Ερντογάν και ανακοινώσεις της κυβέρνησης- σε χώρους του μετρό, σε αποβάθρες πλοίων, σε πάρκα και σε κτίρια.
Βλέπεις ακόμα το πόσο επικοινωνιακά χρησιμοποίησε η κυβέρνηση τους νεκρούς του πραξικοπήματος. Σε χώρους του μετρό, κυρίως στις κυλιόμενες σκάλες, όπου έχεις τον χρόνο να χαζέψεις, βλέπεις τις φωτογραφίες των ανθρώπων που σκοτώθηκαν από πραξικοπηματίες τη νύχτα της 15ης Ιουλίου και από κάτω δύο λόγια για την προσωπική τους ιστορία. Στηρίζεις δεν στηρίζεις την κυβέρνηση, η εικόνα ανθρώπων που λίγες μέρες πριν σκοτώθηκαν ξαφνικά και χωρίς δική τους υπαιτιότητα, επιδρά συναισθηματικά.
Και έτσι ολόκληρη η Κωνσταντινούπολη γίνεται κόκκινη. Και πιο κόκκινη γινόταν τα βράδια στην πλατεία Taksim και στον περίγυρό της, όπου επί μέρες μετά την απόπειρα πραξικοπήματος κάθε βράδυ διοργανώνονταν εκδηλώσεις υποστήριξης στην κυβέρνηση. Τότε το κόκκινο χρώμα που έπαιρνε η περιοχή όχι μόνο δεν είχε τίποτα σε επανάσταση, αλλά μύριζε συντήρηση και φόβο. Για έναν ξένο τουλάχιστον.
Το τεράστιο πλήθος ανθρώπων που μαζευόταν κάθε βράδυ στην Taksim, οι περισσότεροι ντυμένοι σε κόκκινα χρώματα, τραγουδούσαν υπό τους ήχους παραδοσιακών τραγουδιών της ανατολής ή στρατιωτικών εμβατηρίων, κουνώντας σημαίες και λάβαρα και ζητωκραυγάζοντας υπέρ της κυβέρνησης και του Ερντογάν του ίδιου. Αδιαμφισβήτητα, το πιο προσοδοφόρο επάγγελμα αυτό τον καιρό στην Τουρκία είναι η βιομηχανία υφασμάτων, πόσα τόπια ύφασμα άραγε πρέπει να χρησιμοποιήθηκαν για όλο αυτό τον καταιγισμό σημαιών και λαβάρων, οι οποίες μετά τις εκδηλώσεις κυμάτιζαν και σε αυτοκίνητα, τα οποία γεμάτα με Τούρκους περνούσαν από τις συνοικίες γύρω από την Taksim κορνάροντας και ζητωκραυγάζοντας υπέρ του ηγέτη, υπέρ του έθνους, υπέρ του Ισλάμ.
Είναι εκεί, στο Cihangir, όπου λίγες μέρες πριν ένθερμοι υποστηρικτές του Ερντογάν απείλησαν κοπέλα που φορούσε σορτσάκι, ενώ κατά τη διάρκεια του Ραμαζανιού κινούνταν απειλητικά εναντίον θαμώνων σε μπαρ της περιοχής, διότι κατανάλωναν αλκοόλ εν μέσω νηστείας. Και είναι εκεί που αστυνομικοί που βρίσκονταν έξω από φυλασσόμενα κτίρια (προξενεία, πρεσβείες), έβαζαν στο τέρμα σε κασετόφωνο ή τηλεόραση τις εξαγγελίες του Ερντογάν, είτε εκπομπές όπου συζητούνταν το θέμα της θρησκείας. Μη τυχόν και δεν ακούσει ο πάσα εις πόσο «ευεργετικό» είναι το Ισλάμ. Και σε όλα αυτά, τα ελικόπτερα να πετάνε αδιάκοπα πάνω από την πόλη. Άλλη μία υπενθύμιση ότι ο στρατός είναι εδώ.
Ένα ακόμα παράδοξο είναι ο αποστεγνωμένος πια τρόπος με τον οποίο μπορούν να γίνουν διαδηλώσεις. Ακόμα και σε περίπτωση ανθρώπων που διαμαρτύρονται για τις συνθήκες κράτησης σε φυλακές, το «πρωτόκολλο» είναι το εξής: Μπαίνεις στον χώρο που είναι περιφραγμένος με κιγκλιδώματα και την αστυνομία τριγύρω, αφότου επιδείξεις αστυνομική ταυτότητα. Τότε και μόνο τότε και στον συγκεκριμένο 3×3 χώρο, μπορείς να εκφράσεις την αντίθεση/δυσαρέσκεια/αντίσταση.
Και το κυρίαρχο όλων: στις συζητήσεις όλων, στις κουβέντες στη στάση του λεωφορείου ή στο διπλανό τραπέζι, υπάρχει ένα ορόσημο και μία ερώτηση: Πριν το πραξικόπημα ή μετά; Τα πάντα οριοθετούνται με βάση αυτό. Ακόμη και τα απλά, ένα ταξίδι ή η αγορά ενός βιβλίου ή μία συγκέντρωση, στα χείλη των Τούρκων η ερώτηση που κρίνει πολλά είναι αν αυτό που έγινε ή ειπώθηκε ήταν πριν ή μετά την 15η Ιουλίου.
Η οποία ειρήσθω εν παρόδω, απέκτησε ακόμα μία σημασία και έναν συμβολισμό, καθώς η γέφυρα του Βοσπόρου -ή επίσημα Γέφυρα Ατατούρκ- η μία από τις τρεις δηλαδή γέφυρες που συνδέει την ευρωπαϊκή με την ασιατική πλευρά της πόλης, μετονομάστηκε σε «Γέφυρα των Μαρτύρων της 15ης Ιουλίου». Και είναι αλήθεια τρομακτικό να περνάς από εκεί και να ξέρεις ότι λίγες μόνο μέρες πριν, ελικόπτερα πυροβολούσαν αμάχους που βρίσκονταν στη γέφυρα.
Το πιο τρομακτικό όμως είναι οι άνθρωποι. Φοβισμένοι, λιγομίλητοι, αγέλαστοι. Και πώς να γελάσεις όταν η πόλη σου, η χώρα σου, αλλάζει; Πώς να μιλήσεις όταν φοβάσαι ότι αυτό που θα πεις μπορεί να σε κάνει να χάσεις τη δουλειά σου και πώς να μη φοβάσαι όταν ξέρεις ότι τα πράγματα μπορεί να γίνουν χειρότερα. Υπάρχουν όμως και πολλοί οι οποίοι επικεντρώνουν τον θυμό και την απογοήτευσή τους όχι στη μεταπραξικοπηματική δράση της κυβέρνησης και στο ανελέητο κυνήγι μαγισσών εις βάρος δημοσιογράφων, εκπαιδευτικών, υπαλλήλων, στρατιωτικών, αλλά σε αυτή καθ’ εαυτή την πράξη κατάλυσης του πολιτεύματος.
Μιλώντας με Τούρκους καταλαβαίνεις ότι υπάρχει μεγάλη οργή που επιχειρήθηκε να επιβληθεί δικτατορία εις βάρος μίας δημοκρατικά εκλεγμένης κυβέρνησης. Ενέργεια που πια δεν έχει θέση στη σύγχρονη ζωή της χώρας, εν αντιθέσει με παλαιότερες πρακτικές, όπου τα πραξικοπήματα στηρίζονταν λίγο ως πολύ από αρκετά μεγάλη μερίδα του λαού. Αυτή τη φορά άπαντες -υποστηρικτές του Ερντογάν και μη- υποστήριζαν ότι ο τουρκικός λαός δεν επιθυμεί την αλλαγή του καθεστώτος με τη βία, για αυτό και ως ένα σημείο αρκετοί από αυτούς δικαιολογούν τις μαζικές εκκαθαρίσεις που επιχειρεί η κυβέρνηση, ως μόνη λύση για να μην εκδηλωθούν ξανά παρόμοια περιστατικά.
Κι αν οι ενστάσεις περί μη ύπαρξης κράτους δικαίου, σεβασμού στα ανθρώπινα δικαιώματα, ανελέητου ανθρωποκυνηγητού ατόμων που απλά χαρακτηρίζονται ως «ύποπτοι», για αρκετούς Τούρκους δεν είναι αρκετά ισχυρά, αφού το σημαντικό για αυτούς είναι να ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος εκδήλωσης αντίστοιχων φαινομένων στο μέλλον, για τους ξένους και δη για τους Ευρωπαίους, κάτι τέτοιο φαντάζει τρελό.
Για αυτό και η συντριπτική πλειοψηφία τους έχει ήδη αποχωρήσει από την πόλη. Ήδη από την επίθεση στο αεροδρόμιο είχε ξεκινήσει το κύμα φυγής, το οποίο συνεχίστηκε ακόμη πιο εντατικά μετά την απόπειρα πραξικοπήματος, με αποτέλεσμα να χάνεται σιγά σιγά το κοσμοπολίτικο στοιχείο της πιο κοσμοπολίτικης τουρκικής πόλης. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Κωνσταντινούπολη θα επιβιώσει και θα συνεχίσει να επιβιώνει ως πόλος έλξης τουριστών, προς το παρόν όμως η τεράστια πλειοψηφία των δυτικών κατοίκων της πόλης έχει φύγει.
Δεν είναι τυχαίο ότι στους δρόμους, οι οποίοι τα προηγούμενα χρόνια κατακλύζονταν από διαφορετικές γλώσσες, χρώματα, ήχους, ακούς μόνο τούρκικα και αραβικά, βλέπεις παντού γυναίκες καλυμμένες με μαύρες μπούργκες και συνειδητοποιείς ότι πια, αυτός είναι ο τουρισμός στην πόλη, αυτά είναι τα μόνα γκισέ στα αεροδρόμια που γεμίζουν ταξιδιώτες, τη στιγμή που σε άλλους προορισμούς, ιδίως προς Ευρώπη, δεν υπάρχουν καν αξιοσημείωτες ουρές όπως στο παρελθόν. Και ίσως τελικά το αεροδρόμιο να μπορεί να αντιπροσωπεύσει έως ένα σημείο, το τι επικρατεί σε μία πόλη.
Ίσως αυτό το κείμενο βγάζει πικρία, μπορεί να βγάζει και αδικία και μεροληψία. Μπορεί τα πράγματα για κάποιον άλλο παρατηρητή να μην είναι τόσο μαύρα, μπορεί να έχουν δίκιο κάποιοι φίλοι Τούρκοι που λένε «δεν πρέπει να στεναχωριόμαστε, δεν έχουμε το περιθώριο να στεναχωριόμαστε, πρέπει να πιστέψουμε ότι τα πράγματα θα γίνουν καλύτερα. Διαφορετικά γιατί ζούμε;».
Είναι απλά η δική μου προσωπική πικρία που βλέπω μία αγαπημένη πόλη, μία αγαπημένη κουλτούρα, αγαπημένους ανθρώπους, να αλλάζουν τόσο δραματικά.
Σοφιάννα Μπονοβόλια
ΠΗΓΗ: 3pointmagazine.gr
