Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

18.11.16

Μουσική εκδήλωση για την επέτειο του Πολυτεχνείου από τον "Καββαδία"


Ο Προοδευτικός Σύλλογος Λυγουριού «Ο Καββαδίας» διοργανώνει μουσική εκδήλωση με τίτλο «Τα παιδιά τραγουδούν για το Πολυτεχνείο».

Τη βραδιά, που θα πραγματοποιηθεί σήμερα Παρασκευή 18 Νοεμβρίου και ώρα 20:00, στο Πνευματικό Κέντρο Αγίου Βασιλείου, στο Λυγουριό, θα παρουσιάσει η παιδική-εφηβική χορωδία του Συλλόγου υπό την καθοδήγηση του μαέστρου Γιάννη Νικολόπουλου και θα διανθιστεί με οπτικοακουστικό υλικό.

17.11.16

Ο Γιάννης Μανιάτης για την επέτειο του Πολυτεχνείου


«Μολονότι σήμερα έχουμε μπροστά μας διαφορετικές προκλήσεις, νέα μεγάλα εμπόδια να υπερβούμε, ωστόσο, το αίτημα για κοινωνική δικαιοσύνη, ατομικά δικαιώματα, δημοκρατία και ισονομία ενάντια στις δυνάμεις του λαϊκισμού και της οπισθοδρόμησης που αναζωπυρώνονται παντού στην Ευρώπη, επιβάλλει σε όλες τις δημοκρατικές προοδευτικές δυνάμεις ετοιμότητα και εγρήγορση», δήλωσε ο βουλευτής Αργολίδας της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, Γιάννης Μανιάτης, για τον εορτασμό της 43ης επετείου της εξέγερσης στο Πολυτεχνείο.

Γιάννης Γκιόλας για το Πολυτεχνείο


Συμπληρώνονται σήμερα  43 χρόνια από την  ηρωική εξέγερση του Πολυτεχνείου. Της γενιάς εκείνων των νέων που ξεσηκώθηκαν απέναντι στην ξενοκίνητη  δικτατορία των συνταγματαρχών και απαίτησαν  ψωμί-παιδεία-ελευθερία.

Με αυτό το παλλαϊκό σύνθημα  και με τον αγώνα τους πέτυχαν να κινητοποιήσουν όλη την  κοινωνία και τα γεγονότα του Πολυτεχνείου  στάθηκαν αφετηρία  και  ορόσημο  για την πτώση της χούντας και την επάνοδο της Δημοκρατίας στην πατρίδα μας.

43 χρόνια μετά, ο ελληνικός λαός καταβάλλει  τη δική του  μεγάλη προσπάθεια.  Στην Ευρώπη του νεοφιλελευθερισμού, ο ελληνικός λαός παλεύει, μέσα σε συνθήκες χρηματοπιστωτικής ασφυξίας, ενάντια στην εργασιακή απορρύθμιση. Παλεύει για σταθερές θέσεις εργασίας, συλλογικές συμβάσεις, για  περισσότερες ευκαιρίες στην εργασία , για ποιοτική, δημόσια και δωρεάν παιδεία και υγεία, για μια  καλύτερη ζωή. Οι δυνάμεις του παλιού, και  το σύστημα της διαπλοκής προσπαθούν διαρκώς να θέσουν εμπόδια στη βελτίωση της καθημερινότητας του κόσμου της εργασίας και της νεολαίας.  Στην Ελλάδα, την χώρα που ο λαός της στάθηκε όσο κανένας άλλος στο πλάι των προσφύγων, ο φασισμός προσπαθεί να ξανασηκώσει κεφάλι και το ρατσιστικό μίσος συνεχίζει να βρίσκει έδαφος, πατώντας πάνω στον φόβο για το διαφορετικό.

Αποτελεί χρέος όλων μας, με σεβασμό στο έπος της γενιάς του Πολυτεχνείου και με ευθύνη απέναντι στη σημερινή νέα γενιά, να αντισταθούμε στο φασισμό  και να διαμορφώσουμε  τις προϋποθέσεις για μια καλύτερη, πιο δίκαιη κοινωνία, με ίσες ευκαιρίες για όλους.
Για  μια πατρίδα  στο δρόμο της ανάπτυξης με τους νέους πίσω στη χώρα τους, πρωτοπόρους στους αγώνες και στις διεκδικήσεις.
                                                     
Γιάννης Γκιόλας 
Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Αργολίδας

Συγκέντρωση για το Πολυτεχνείο από την ΕΛΜΕ Αργολίδας

Το ΔΣ της ΕΛΜΕ Αργολίδας καλεί τα μέλη της σε συγκέντρωση – πορεία για την επέτειο του Πολυτεχνείου σήμερα Πέμπτη, 17 Νοεμβρίου 2016, στις 6.00 μ.μ. στην πλατεία Ηφαίστου στο Άργος.

Το Πολυτεχνείο ζει στους αγώνες για Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία!

Η Εξέγερση του Πολυτεχνείου


Η Εξέγερση του Πολυτεχνείου το Νοέμβριο του 1973 ήταν η κορυφαία αντιδικτατορική εκδήλωση και ουσιαστικά προανήγγειλε την πτώση της Χούντας των Συνταγματαρχών, η οποία από τις 21 Απριλίου 1967 είχε επιβάλλει καθεστώς στυγνής δικτατορίας στη χώρα.

Η αντίστροφη μέτρηση ξεκίνησε στις 14 Φεβρουαρίου 1973, όταν ξεσηκώθηκαν οι φοιτητές της Αθήνας και συγκεντρώθηκαν στο Πολυτεχνείο. Ζητούσαν την κατάργηση του Ν.1347, ο οποίος προέβλεπε την υποχρεωτική στράτευση όσων ανέπτυσσαν συνδικαλιστική δράση κατά τη διάρκεια των σπουδών τους. Η αστυνομία, παραβιάζοντας το πανεπιστημιακό άσυλο, εισήλθε στο χώρο του ιδρύματος, συνέλαβε 11 φοιτητές και τους παρέπεμψε σε δίκη με την κατηγορία της «περιύβρισης αρχής». Οι 8 καταδικάστηκαν σε διάφορες ποινές, ενώ περίπου 100 άλλοι αναγκάστηκαν να διακόψουν τις σπουδές τους και να ντυθούν στο χακί.

Επτά ημέρες μετά τα πρώτα γεγονότα του Πολυτεχνείου, στις 21 Φεβρουαρίου οι φοιτητές κατέλαβαν το κτίριο της Νομικής σχολής στην Αθήνα, προβάλλοντας τα συνθήματα «Δημοκρατία», «Κάτω η Χούντα» και «Ζήτω η Ελευθερία». Η αστυνομία επενέβη και πάλι για να καταστείλει την εξέγερση, αλλά η βίαιη εκδίωξη των φοιτητών από το κτίριο της Νομικής ενίσχυσε ακόμη περισσότερο την αγωνιστικότητά τους.

Η εξέγερση που ξεκίνησε στις 14 Νοεμβρίου του 1973 επρόκειτο να αποτελέσει την κορύφωση των αντιδικτατορικών εκδηλώσεων. Το πρωί εκείνης της ημέρας οι φοιτητές συγκεντρώθηκαν στο προαύλιο του Πολυτεχνείου και αποφάσισαν την κήρυξη αποχής από τα μαθήματα, με αίτημα να γίνουν εκλογές για τους φοιτητικούς συλλόγους τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους και όχι στα τέλη του επόμενου χρόνου, όπως είχε ανακοινώσει το καθεστώς.

Ακολούθησαν συνελεύσεις φοιτητών στην Ιατρική και στη Νομική σχολή. Μάλιστα, οι φοιτητές της Νομικής εξέδωσαν ψήφισμα, με το οποίο ζητούσαν την ανάκληση των αποφάσεων της Χούντας για τη διεξαγωγή των φοιτητικών εκλογών, εκδημοκρατισμό των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων, αύξηση των δαπανών για την παιδεία στο 20% του προϋπολογισμού και ανάκληση του Ν.1347 για την αναγκαστική στράτευση των φοιτητών.


 Όσο περνούσε η μέρα άρχισαν να μαζεύονται ολοένα και περισσότεροι φοιτητές στο Πολυτεχνείο, αλλά και άλλοι που πληροφορήθηκαν το νέο. Η αστυνομία αποδείχθηκε ανίκανη να εμποδίσει την προσέλευση του κόσμου. Το απόγευμα πάρθηκε η απόφαση για κατάληψη του Πολυτεχνείου. Οι πόρτες έκλεισαν και από τότε άρχισε η οργάνωση της εξέγερσης. Το πρώτο βήμα ήταν η εκλογή Συντονιστικής Επιτροπής, στην οποία μετείχαν 22 φοιτητές και 2 εργάτες, με σκοπό να καθοδηγήσει τον αγώνα. Επιπλέον, δημιουργήθηκαν επιτροπές σε όλες τις σχολές για να οργανώσουν την κατάληψη και την επικοινωνία με την ελληνική κοινωνία.

Για το σκοπό αυτό άρχισε να λειτουργεί ένας ραδιοφωνικός σταθμός, αρχικά στο κτίριο του Χημικού και αργότερα στο κτίριο των Μηχανολόγων, με εκφωνητές τη Μαρία Δαμανάκη και τον Δημήτρη Παπαχρήστου. Επιπλέον, στο Πολυτεχνείο εγκαταστάθηκαν πολύγραφοι, που δούλευαν μέρα - νύχτα, για να πληροφορούν τους φοιτητές και τον υπόλοιπο κόσμο για τις αποφάσεις της Συντονιστικής Επιτροπής και των φοιτητικών συνελεύσεων. Συγκροτήθηκαν συνεργεία φοιτητών, που έγραφαν συνθήματα σε πλακάτ, σε τοίχους, στα τρόλεϊ, στα λεωφορεία και στα ταξί, για να τα γνωρίσουν όλοι οι Αθηναίοι. Στο Πολυτεχνείο οργανώθηκε εστιατόριο και νοσοκομείο, ενώ ομάδες φοιτητών ανέλαβαν την περιφρούρηση του χώρου, ξεχωρίζοντας τους ενθουσιώδεις και δημοκράτες Αθηναίους από τους προβοκάτορες.

Η πρώτη αντίδραση του δικτατορικού καθεστώτος ήταν να στείλει μυστικούς πράκτορες να ανακατευθούν στο πλήθος που συνέρρεε στο Πολυτεχνείο και να ακροβολήσει σκοπευτές στα γύρω κτίρια. Στις 16 Νοεμβρίου μεγάλες αστυνομικές δυνάμεις επιτέθηκαν εναντίον του πλήθους που ήταν συγκεντρωμένο έξω από το Πολυτεχνείο, με γκλομπς, δακρυγόνα και σφαίρες ντουμ-ντουμ. Οι περισσότεροι διαλύθηκαν. Όσοι έμειναν έστησαν οδοφράγματα ανατρέποντας τρόλεϊ και συγκεντρώνοντας υλικά από νεοανεγειρόμενες οικοδομές, και άναψαν φωτιές για να εξουδετερώσουν τα δακρυγόνα. Αργότερα, η αστυνομία έκανε χρήση όπλων, χωρίς όμως να πετύχει το στόχο της, την καταστολή της εξέγερσης.

Ο δικτάτορας Παπαδόπουλος, όταν διαπίστωσε ότι η αστυνομία αδυνατούσε να εισέλθει στο Πολυτεχνείο, αποφάσισε να χρησιμοποιήσει το στρατό. Κοντά στο σταθμό Λαρίσης συγκεντρώθηκαν τρεις μοίρες ΛΟΚ και μία μοίρα αλεξιπτωτιστών από τη Θεσσαλονίκη. Τρία άρματα μάχης κατέβηκαν από του Γουδή προς το Πολυτεχνείο. Τα δύο στάθμευσαν στις οδούς Τοσίτσα και Στουρνάρα, αποκλείοντας τις πλαϊνές πύλες του ιδρύματος και το άλλο έλαβε θέση απέναντι από την κεντρική πύλη. Η Συντονιστική Επιτροπή των φοιτητών ζήτησε διαπραγματεύσεις, αλλά το αίτημά τους απορρίφθηκε.


Στις 3 τα ξημερώματα της 17ης Νοεμβρίου το άρμα που βρισκόταν απέναντι από την κεντρική πύλη έλαβε εντολή να εισβάλλει. Έπεσε πάνω στην πύλη και την έριξε, παρασέρνοντας στο διάβα του μία κοπέλα που ήταν σκαρφαλωμένη στον περίβολο κρατώντας την ελληνική σημαία. Οι μοίρες των ΛΟΚ, μαζί με ομάδες -μυστικών και μη- αστυνομικών, εισέβαλαν στο Πολυτεχνείο και κυνήγησαν τους φοιτητές, οι οποίοι πηδώντας από τα κάγκελα προσπάθησαν να διαφύγουν στους γύρω δρόμους. Τους κυνηγούσαν αστυνομικοί, πεζοναύτες, ΕΣΑτζήδες. Αρκετοί σώθηκαν βρίσκοντας άσυλο στις γύρω πολυκατοικίες, πολλοί συνελήφθησαν κα μεταφέρθηκαν στη Γενική Ασφάλεια και στην ΕΣΑ.

Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση της Αστυνομίας, στις 17 Νοεμβρίου συνελήφθησαν 840 άτομα. Όμως, μετά τη Μεταπολίτευση, αξιωματικοί της Αστυνομίας, ανακρινόμενοι, ανέφεραν ότι οι συλληφθέντες ξεπέρασαν τα 2400 άτομα. Οι νεκροί επισήμως ανήλθαν σε 34 άτομα. Στην ανάκριση που διενεργήθηκε το φθινόπωρο του 1975 εναντίον των πρωταιτίων της καταστολής εντοπίστηκαν 21 περιπτώσεις θανάσιμου τραυματισμού. Ωστόσο, τα θύματα πρέπει να ήταν πολύ περισσότερα, διότι πολλοί βαριά τραυματισμένοι, προκειμένου να διαφύγουν τη σύλληψη, αρνήθηκαν να διακομιστούν σε νοσοκομείο.

Ο δικτάτορας Γεώργιος Παπαδόπουλος κήρυξε στρατιωτικό νόμο, αλλά στις 25 Νοεμβρίου ανατράπηκε με πραξικόπημα. Πρόεδρος ορίστηκε ο αντιστράτηγος Φαίδων Γκιζίκης και πρωθυπουργός της νέας κυβέρνησης ο Αδαμάντιος Ανδρουτσόπουλος. Όμως ο ισχυρός άνδρας του νέου καθεστώτος ήταν ο διοικητής της Στρατιωτικής Αστυνομίας, ταξίαρχος Δημήτριος Ιωαννίδης, που επέβαλλε ένα καθεστώς σκληρότερο από εκείνο του Παπαδόπουλου.

Η δικτατορία κατέρρευσε στις 23 Ιουλίου του 1974, αφού είχε ήδη προηγηθεί η τουρκική εισβολή στην Κύπρο. Ο Γκιζίκης και ο αντιστράτηγος Ντάβος, διοικητής του Γ' Σώματος Στρατού, κάλεσαν τον Κωνσταντίνο Καραμανλή να επιστρέψει στην Ελλάδα για να επαναφέρει τη δημοκρατική διακυβέρνηση.

Ποιήματα εμπνευσμένα από την Εξέγερση του Πολυτεχνείου

Μικρός Τύμβος (17 Νοεμβρίου 1973) (Νικηφόρος Βρεττάκος)
Φοβάμαι (Μανώλης Αναγνωστάκης)
Εδώ Πολυτεχνείο (Φώτος Γιοφύλλης)
Κοίτα με στα μάτια (Νίκος Γκάτσος)
Κωνικός Νοέμβρης (Έκτωρ Κακναβάτος)
Κίνδυνος στην πόλη (Γιάννης Κοντός)
Ο Έφηβος των Αθηνών (Γιάννης Κουτσοχέρας)
Πολυτεχνείο 79 (Αργύρης Μαρνέρος)
Εν Έτει 2000 (Φαίδρος Μπαρλάς)
Στους σκοτωμένους σπουδαστές του Νοεμβρίου (Λένα Παππά)
Βεργίνα 1977 μ.Χ. (Γιάννης Πατίλης)


ΠΗΓΗ: Σαν Σήμερα

Ημέρα Τιμής στην Ελληνική Νεολαία


Η Ημέρα Τιμής στην Ελληνική Νεολαία καθιερώθηκε με ομόφωνη απόφαση της Βουλής τον Μάρτιο του 1998, για να τιμήσει τους αγώνες της Ελληνικής Νεολαίας, κατά της Δικτατορίας της 21ης Απριλίου. Γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 17 Νοεμβρίου.

ΤΕΚΜΗΡΙΑ
-Εφημερίς της Κυβερνήσεως, 9 Σεπτεμβρίου 1999
-Το Πρακτικό της Διαρκούς Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής


ΠΗΓΗ: Σαν Σήμερα

15.11.16

Το ΠΑΜΕ Αργολίδας για την επέτειο του Πολυτεχνείου



Η Γραμματεία Αργολίδας του ΠΑΜΕ καλεί τους εργαζόμενους του νομού να πάρουν μέρος στις εκδηλώσεις και τη συγκέντρωση την Πέμπτη 17 Νοέμβρη ώρα 6:00 μ.μ. στην πλατεία Αγίου Πέτρου στο Άργος, για να τιμήσουμε την 43η επέτειο του ηρωικού ξεσηκωμού του Πολυτεχνείου το Νοέμβρη του 1973, ενάντια στην αμερικανοστήριχτη χούντα των συνταγματαρχών.

Τα συνθήματα του Πολυτεχνείου για ΨΩΜΙ- ΠΑΙΔΕΙΑ- ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ- ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ – ΛΑΪΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ – ΕΞΩ ΟΙ ΒΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΚΑΙ ΕΞΩ ΟΙ Η.Π.Α. και το ΝΑΤΟ παραμένουν επίκαιρα και είναι στο επίκεντρο της πάλης της εργατικής τάξης και των άλλων λαϊκών στρωμάτων.

Οι πολιτικές όλων των κυβερνήσεων από την πτώση της χούντας έως και σήμερα, όχι μόνο δεν έκαναν το παραμικρό για την επίλυση των προβλημάτων της εργατικής τάξης και του λαού όλα αυτά τα χρόνια, αλλά με οργανωμένο τρόπο, έχοντας τη στήριξη του κεφαλαίου και όλων των ιμπεριαλιστικών μηχανισμών, εφαρμόζουν αντεργατική – αντιλαϊκή πολιτική εξαπολύοντας ανελέητη επίθεση στα δικαιώματα και τις κατακτήσεις της εργατικής τάξης.

Καλούμε την εργατική τάξη και τ’ άλλα λαϊκά στρώματα, συσπειρωμένοι στα ταξικά σωματεία, συλλόγους, επιτροπές αγώνα, λαϊκές επιτροπές, να οργανώσουν την πάλη τους ενάντια συνολικά στη βάρβαρη εκμεταλλευτική πολιτική κυβέρνησης- κουαρτέτου- κεφαλαίου, να βάλουμε τις βάσεις να περάσουμε στην αντεπίθεση για να μπορέσουμε τον πλούτο που παράγουμε να τον αξιοποιήσουμε για την κάλυψη των σύγχρονων αναγκών της κοινωνίας.

Τιμάμε την ηρωική εξέγερση του Νοέμβρη του ’73 αγωνιστικά, μαχητικά σε κάθε χώρο δουλειάς, σε κάθε κλάδο, σε κάθε τόπο κατοικίας.

Διδασκόμαστε – εμπνεόμαστε, συνεχίζουμε τον αγώνα μας ενάντια στον ιμπεριαλισμό και τα μονοπώλια. Οργανώνουμε την πάλη μας για την επιτυχία των απεργιών στις 24 Νοέμβρη στο Δημόσιο και στις 8 Δεκέμβρη στον ιδιωτικό τομέα.

ΑΓΩΝΑΣ – ΡΗΞΗ – ΑΝΑΤΡΟΠΗ

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΓΡΑΦΕΤΑΙ ΜΕ ΠΑΛΗ ΤΑΞΙΚΗ

Π.Α.ΜΕ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΑΡΓΟΛΙΔΑΣ