Η ιστορία του καφέ

Ο καφές είναι το δημοφιλέστερο ρόφημα στον κόσμο και παρασκευάζεται σε διάφορες παραλλαγές. Η δημοφιλία του μπορεί να αποδοθεί στο αναζωογονητικό αίσθημα που προκαλεί και το οποίο οφείλεται στην καφεΐνη, η οποία είναι ένα από συστατικά του. Έχει υπολογιστεί ότι κάθε μέρα καταναλώνονται πάνω 500 εκατομμύρια φλυτζάνια καφέ. Παράγεται από τους καρπούς του καφεόδεντρου (Καφέα η επιστημονική του ονομασία), κατόπιν ειδικής επεξεργασίας.

Σύμφωνα με μία παράδοση, το καφεόδεντρο ανακαλύφθηκε γύρω στα 600 μ.Χ. στην Αιθιοπία. Εκεί, ένας βοσκός παρατήρησε ότι τα πρόβατά του ήταν εξαιρετικά ζωηρά όταν έτρωγαν τους καρπούς ενός άγνωστου φυτού. Ο βοσκός αποφάσισε να δοκιμάσει τους περίεργους καρπούς και ανακάλυψε τις ευεργετικές του ιδιότητες. Περήφανος για την ανακάλυψη, σκέφτηκε να μοιραστεί το μυστικό του προσφέροντας μερικούς κόκκους στο γειτονικό μοναστήρι. Οι ιδιοφυείς μοναχοί έκαναν ένα αρωματικό αφέψημα από τους καρπούς του και πολύ γρήγορα απέδωσαν ιερές ιδιότητες στο ποτό, καθώς «διευκόλυνε» τις ολονύκτιες προσευχές τους. Μία άλλη εκδοχή της παράδοσης αυτής θέλει τους Σούφι (μυστικιστικό τάγμα του Ισλάμ) να είναι αυτοί που ανακάλυψαν τις τονωτικές ιδιότητες του καφέ, οι οποίες τους διευκόλυναν στα πολύωρα θρησκευτικά τους καθήκοντα.

Το μεσαίωνα το φυτό καλλιεργούνταν στη νότια Αραβία κοντά στην Ερυθρά Θάλασσα κι έτσι διαδόθηκε στους Άραβες και στους γείτονές τους. Το 1470 ο καφές φτάνει στη Μέκκα και αρχίζουν να δημιουργούνται τα πρώτα καφενεία, παρ’ όλες τις απαγορεύσεις της επίσημης εξουσίας, που θεωρεί ότι η κατανάλωση καφέ στα καφενεία απομακρύνει τους πολίτες από τα θρησκευτικά τους καθήκοντα.

Το 1554 άραβες έμποροι φέρνουν τον καφέ από τη Δαμασκό της Συρίας κι ένα χρόνο αργότερα στην Κωνσταντινούπολη, όπου ανοίγει και το πρώτο καφενείο. Οι κάτοικοι της πόλης αγαπούν το νέο αφέψημα και οι καφενέδες απλώνονται σχεδόν σ’ όλες τις συνοικίες.

Οι Ευρωπαίοι ταξιδιώτες στην Ανατολή εντυπωσιάζονται από το εξωτικό ρόφημα και περιγράφουν γοητευμένοι τις ιδιότητές του. Ωστόσο, η Δύση αντιμετωπίζει με καχυποψία το νέο ποτό, μέχρι που ο Πάπας Κλήμης Η’, το 1600, ευχαριστημένος από το άρωμα και τη γεύση του, το βαπτίζει «χριστιανικό».

Ο πρώτος καφές στην Ευρώπη πουλήθηκε στα φαρμακεία το 1615 ως φάρμακο, γραμμένος σε ιατρική συνταγή και αρχικά έγινε γνωστός ως «αραβικό κρασί». Άλλωστε, η λέξη «καφές» έχει την απώτερη καταγωγή της από την αραβική λέξη «καχβά», που σημαίνει κρασί.

Το 1652 ανοίγει το πρώτο καφενείο στη Δυτική Ευρώπη και μάλιστα από Έλληνα, τον Πασκουά Ροζέ, στο Λονδίνο. Το 1702 δημιουργείται ο χαρακτηριστικός τύπος του παρισινού καφενείου, όπου συχνάζουν αστοί, ωραίες γυναίκες, συγγραφείς, πολιτικοί, αξιωματικοί και τυχοδιώκτες. Σ’ ένα από αυτά, το «Καφέ ντε Προκόπ», τακτικός θαμώνας ήταν ο Βολταίρος, φανατικός λάτρης του ποτού, που κατανάλωνε ημερησίως 20 με 40 φλυτζάνια καφέ.

Στα τέλη του 17ου αιώνα, Ολλανδοί κατορθώνουν να διασπάσουν το αραβικό μονοπώλιο του καφέ και εισάγουν την καλλιέργειά του στην Ιάβα της Ινδονησίας, που ήταν αποικίας τους. Το 1723, ο γάλλος αξιωματικός του ναυτικού Γκαμπριέλ ντε Κλιέ κλέβει δενδρύλλια καφέ από το βοτανικό κήπο του Παρισιού και τα μεταφέρει παράνομα στη Μαρτινίκα, το νησί της Καραϊβικής, που ήταν αποικία του γαλλικού στέμματος. Έτσι, ο καφές περνάει στην αμερικάνικη ήπειρο.

Το 1727 ένας πορτογάλος αξιωματικός από την κτήση της Βραζιλίας, ο Φρανσίσκο ντε Μέλο Παλιέτα, σαγηνεύει τη σύζυγο του κυβερνήτη της γειτονικής Γαλλικής Γουϊάνας, που αρνούνταν πεισματικά να τους δώσει σπόρους καφέ για καλλιέργεια. Εκείνη του εκδηλώνει την αγάπη της, χαρίζοντάς του μερικούς βλαστούς καφέας, που όταν μεταφυτεύτηκαν στη Βραζιλία αποτέλεσαν την αρχή για την πιο μεγάλη φυτεία καφέ στον κόσμο. Σήμερα, η Βραζιλία είναι η μεγαλύτερη παραγωγός καφέ στον κόσμο.

Πηγή: SanSimera.gr

Διεθνής Ημέρα Καφέ

Η Διεθνής Ημέρα Καφέ καθιερώθηκε το 2015 από τον Διεθνή Οργανισμό Καφέ (ICO), που συσπειρώνει τις παραγωγούς και καταναλώτριες χώρες καφέ, κι έκτοτε γιορτάζεται κάθε χρόνο την 1η Οκτωβρίου, με σκοπό να προωθηθεί η κατανάλωση καφέ και να τιμηθεί το δημοφιλές αφέψημα, με σειρά εκδηλώσεων.

Ανάλογοι εορτασμοί γίνονται σε πολλές χώρες εδώ και πολλά χρόνια, με την ονομασία Εθνική Ημέρα Καφέ.

Πηγή: SanSimera.gr

Παγκόσμια Ημέρα Χορτοφαγίας

Η Παγκόσμια Ημέρα Χορτοφαγίας πρωτογιορτάστηκε στις ΗΠΑ το 1977 από την Εταιρεία Χορτοφάγων Βορείου Αμερικής και σε παγκόσμια κλίμακα ένα χρόνο αργότερα, όταν υιοθετήθηκε από τη Διεθνή Ένωση Χορτοφάγων (IVU). Έκτοτε εορτάζεται κάθε χρόνο την 1η Οκτωβρίου. Σύμφωνα με την IVU, θέλει να αναδείξει τη χαρά, την ευσπλαχνία και τις πιθανότητες μακροζωίας, που προσφέρει η χορτοφαγία.

Χορτοφάγος είναι αυτός που δεν διαιτάται με κρέας ζώων (συμπεριλαμβανομένων ψαριών, οστρακόδερμων και μαλακίων) και τα προϊόντα τους. Υπάρχουν κατηγορίες χορτοφάγων που τρώνε γαλακτοκομικά, αυγά ή προϊόντα από την εργασία των ζώων, όπως το μέλι. Πολλοί χορτοφάγοι αποφεύγουν να φοράνε ρούχα που προέρχονται από σφαγή ζώων, όπως μάλλινα, γούνες και δερμάτινα.

Πηγή: SanSimera.gr

5 Δεκεμβρίου : Παγκόσμια Ημέρα Εδάφους

Η Παγκόσμια Ημέρα Εδάφους (World Soil Day) γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 5 Δεκεμβρίου, με πρωτοβουλία της Διεθνούς Ένωσης των Επιστημών Εδάφους (IUSS), με στόχο να τονίσει τη σπουδαιότητα του εδάφους ως κρίσιμου συστατικού του φυσικού συστήματος και τη συμβολή του στην ανθρώπινη ευημερία.

Το 2013 η Παγκόσμια Ημέρα Εδάφους υιοθετήθηκε από τον Διεθνή Οργανισμό Τροφίμων και Γεωργίας (FAO), ο οποίος αναγνωρίζοντας τη σημασία του ανακήρυξε το 2015 «Διεθνές Έτος Οσπρίων».

Το θέμα του φετινού εορτασμού είναι: «Έδαφος και Όσπρια: Μία ισόβια συμβίωση» και συμβαδίζει με το Παγκόσμιο Έτος Οσπρίων, όπως έχει ανακηρυχθεί το 2016 από τον ΟΗΕ. Η συνεισφορά των οσπρίων στην ποιότητα εδάφους είναι πολλαπλή: Σταθεροποιούν το άζωτο της ατμόσφαιρας και βελτιώνουν τη βιοποικιλότητα, τη γονιμότητα και τη δομή του εδάφους.


ΠΗΓΗ: Σαν Σήμερα

Απίθανες ιστορίες για την προέλευσή της ονομασίας των μακαρονιών

Λένε ότι κάποτε κατέλυσε κατάκοπος σ’ένα πανδοχείο της Βόρειας Ιταλίας ο Μεγάλος Ναπολέοντας και ζήτησε να φάει. Η μαγείρισσα πληροφορήθηκε την ιδιότητα του και  επειδή δεν έβρισκε τίποτα άλλο του έκανε μακαρόνια, που τότε δεν λέγονταν έτσι. Ο Ναπολέοντας, που πεινούσε πολύ, τα έφαγε με μεγάλη όρεξη. Αφού τελείωσε το φαγητό του, ζήτησε να πληρώσει. Η ιδιοκτήτρια του πανδοχείου του παρουσίασε έναν «αλμυρούτσικο» λογαριασμό. Ο Ναπολέον, βλέποντας πόσο ακριβά του είχε χρεώσει το φαγητό, στραβομουτσούνιασε και τότε η μαγείρισσα τον ρώτησε: «Γιατί κύριε, δεν είναι καλά;» Και λένε πως ο Ναπολέοντας απάντησε: «Si, ma caroni». Δηλαδή, ναι αλλά είναι ακριβούτσικα. Και  από τότε τι φαγητό  αυτό ονομάστηκε μακαρόνια. 

Υπάρχουν και  άλλες εκδοχές για τα μακαρόνια:  

Στη Μικρά Ασία υπήρχε μέχρι την καταστροφή του 1922, ένα παλιό χωριό κοντά στην Πέργαμο, που λεγόταν Μακαρόνια, όνομα ανύπαρκτο στην Ιταλία. Αυτό όμως μπορεί να είναι και σύμπτωση. 

Επίσης θεωρείται αναμφισβήτητο ότι αυτά που τρώμε τώρα ως «λαζάνια» δεν είναι από τ’αρχαία «λάγανα» που έτρωγαν οι πρόγονοί μας και τα οποία, όπως αναφέρει ο Αθηναίος, ήταν ζυμαρικά «πεπλατυσμένα» και μάλιστα μαγειρευόταν με λάδι. 

Γλωσσολόγοι λένε ότι τα μακαρόνια αποτελούν παραφθορά της λέξης «μακρόν» και ότι χρωστάνε την ονομασία τους στο μακρουλό σχήμα τους. 

Σ’ένα παμπάλαιο κώδικα της Βαλλιανείου Εθνικής Βιβλιοθήκης υπάρχει και η λέξη «μακαρώνεια» για κάτι ιδιαίτερα τροπάρια, που ψέλνανε στο Βυζάντιο, κατά την Κοίμηση  της Θεοτόκου. Κι έτσι λένε οι ιστοριοδίφες, μια που οι αναπαύσιμοι μακαρισμοί ακούγονταν, συνήθως στις κηδείες ή στα «περίδειπνα» λεγόμενα μνημόσυνα, στα οποία δεν υπήρχε κρέας, αλλά μονάχα χόρτα και ζυμαρικά, έφθασαν κι αυτά  να αποκαλούνται «μακαρώνεια». 

Οι ξένοι ετυμολόγοι, βέβαια, δεν τη γνωρίζουν αυτή την εξήγηση κι έτσι αποδίδουν τη λέξη «μακαρόνι», στο ιταλικό «μακάρε», που δεν σημαίνει άλλο από λιώνω. 

Υπάρχει ακόμα και μια ιταλική παράδοση που αναφέρει ότι η πρώτη απλάδα  (μεγάλο απλωτό πιάτο) με μακαρόνια, σερβιρίστηκε στη Νάπολη τον Σεπτέμβρη του 1415. 

Ο Πάπας Ιωάννης ΚΓ’ που ήταν και αυτός Ναπολιτάνος, είχε καλέσει τότε στη Νάπολη έναν σπουδαίο καρδινάλιο, στον οποίο πρόσφερε, τιμητικά, το ολοκαίνουργιο αυτό φαγητό, τ’αβάπτιστα ακόμα μακαρόνια. Κι ο καλεσμένος του Πάπα καταβροχθίζοντας απολαυστικά το νέο πιάτο με τη τριμμένη παρμεζάνα και την ωραία σάλτσα πομοντόρο, φώναζε σε κάθε μπουκιά, ως γνήσιος κι ενθουσιώδης Ιταλιάνος: ma caril ma carinil. Ma caronii». 

Σύμφωνα με τις επίσημες χρονολογίες διάφορα ιταλικά ζυμαρικά, ιδίως τα λαζάνια και τα ραβιόλια, προϋπάρχουν και αναφέρονται συχνά, στα χρονικά του 12ου και του 13ου αιώνα. 

Ακόμα και ο Βοκκάκιος που έζησε έναν ολόκληρο αιώνα πριν τον Ιωάννη ΚΓ’, πρέπει να ήταν θιασώτης της κλασικής μακαρονάδας. 

Σε κάποιο χρονικό του 1382, που αναφέρεται η φοβερή πανώλη, ο ιταλός χρονικογράφος θυμάται την εθνική μακαρονάδα του κατά τον πιο μακάβριο τρόπο. Γράφει ότι «οι νεκροί θάβονταν ο ένας επάνω στον άλλον, σαν να ήταν μακαρόνια, με ένα στρώμα από χώμα αντί για παρμεζάνα». 


Πηγή: mixanitouxronou.gr
“3.000 λέξεις και φράσεις παροιμιώδεις” του Τάκη Νατσούλη, Εκδόσεις Σμυρνιωτάκη... 

Παγκόσμια Ημέρα Αυστηράς Χορτοφαγίας

Η Παγκόσμια Ημέρα Αυστηράς Χορτοφαγίας (World Vegan Day) πρωτογιορτάστηκε σε διεθνή κλίμακα το 1994, επ' ευκαιρία της 50ης επετείου από την ίδρυση της «Εταιρείας Χορτοφαγίας».

Την 1η Νοεμβρίου του 1944 ο άγγλος Ντόναλντ Γουότσον, ο επονομαζόμενος και «Πατέρας της Χορτοφαγίας», ίδρυσε την «Εταιρεία Χορτοφαγίας» για να ευαισθητοποιήσει το κοινό της πατρίδας του για τον υγιεινό τρόπο ζωής, χωρίς ζωικά προϊόντα.

Οι επονομαζόμενοι και Vegans (Βίγκανς αποκαλούνται και στην Ελλάδα) είναι οι πιο συνειδητοποιημένοι χορτοφάγοι, που δεν κάνουν καμία έκπτωση στα πιστεύω τους, σε αντίθεση με τους απλούς χορτοφάγους, που γιορτάζουν την Παγκόσμια Ημέρα Χορτοφαγίας την 1η Οκτωβρίου κάθε χρόνου. Η φιλοσοφία και ο τρόπος ζωής των Vegans αποκλείει τη χρησιμοποίηση των ζώων και των προϊόντων τους για τροφή, ένδυση ή άλλο σκοπό. Η «οικο-χορτοφαγική» τους αντίληψη ελαύνεται από ηθικά κριτήρια για τα δικαιώματα των ζώων και το περιβάλλον και δεν είναι αυστηρά ζήτημα υγείας.


ΠΗΓΗ: Σαν Σήμερα

Χρυσό βραβείο για την Γραβιέρα και τη Μυζήθρα Αραχναίου

Χρυσό βραβείο απέσπασε η γραβιέρα με την ονομασία Γραβιέρα Αραχναίου της εταιρίας "Ρόζης" στην Αργολίδα, στον 4ο Διαγωνισμό Ελληνικών Τυριών όπου δειγματίστηκαν εκαντοντάδες τυροκομικά προϊόντα

Επίσης το μοναδικό Χρυσό σε μυζήθρα σε αυτόν τον διαγωνισμό ήταν και πάλι για την μυζήθρα Ρόζη παμψηφεί 10'!!! με την ονομασία μυζήθρα γραβιέρας Αραχναίου ενώ το  αργυρό βραβείο απέσπασε η γραβιέρα με άγρια ρίγανη.

Ο  4ος Διαγωνισμός Ελληνικών Τυριών έγινε στα πλαίσια του 7ου Agro Quality Festival που πραγματοποιήθηκαν φέτος μαζί στις 14, 15 και 16 Οκτωβρίου 2016 στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας στον Πειραιά.

Η Εταιρία Ρόζης σε ανακοίνωση ανέφερε πως "το μεγαλύτερο βραβείο είναι απ' 'όλους εσάς που μας στηρίζετε και μας επιλέγετε καθημερινά ανάμεσα σε τόσο άλλα προϊόντα!!!! 

Σας ευχαριστούμε είμαστε ευγνώμονες!!!!!!

Συνεχίζουμε και φέτος με τα καλύτερα!!!"

Παγκόσμια Ημέρα Ζυμαρικών

Η Παγκόσμια Ημέρα Ζυμαρικών καθιερώθηκε το 1998, με πρωτοβουλία της Ένωσης των Ευρωπαίων Βιομηχάνων Ζυμαρικών (UNAFPA) για να γνωστοποιήσει στο ευρύ κοινό τη γευστική και θρεπτική αξία των ζυμαρικών.

Γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 25 Οκτωβρίου, σε ανάμνηση του πρώτου συνεδρίου της Ένωσης το 1995.


ΠΗΓΗ: Σαν Σήμερα

Παγκόσμια Ημέρα Άρτου

Η Παγκόσμια Ημέρα Άρτου γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 16 Οκτωβρίου με πρωτοβουλία της Διεθνούς Ένωσης Αρτοποιών και Ζαχαροπλαστών (UIB), με κεντρικό σύνθημα «Φτιάξτε ψωμί μόνοι σας ή αγοράστε το από τον φούρνο της γειτονιάς σας».

Το ψωμί είναι το κατ' εξοχήν παγκόσμιο προϊόν διατροφής. Διαχρονικό, διατοπικό και γεμάτο θρεπτικά συστατικά, το συναντάμε σε κάθε γωνιά της Γης, σε κάθε πολιτισμό, σε όλες τις περιόδους της ανθρώπινης διαδρομής.

Στη χώρα μας η κατανάλωση ψωμιού (όλων των ειδών και τύπων) ήταν 6,7 κιλά το μήνα το 1974 και μειώθηκε στα 4,2 κιλά το 2004-5 (μείωση 59,3%), παρότι το ψωμί αποτελεί βασικό συστατικό της μεσογειακής διατροφής.

ΠΗΓΗ: Σαν Σήμερα

Παγκόσμια Ημέρα Διατροφής

Η Παγκόσμια Ημέρα Διατροφής γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 16 Οκτωβρίου, μέρα που το 1945 ιδρύθηκε ο Παγκόσμιος Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας (FAO) του ΟΗΕ.

Η Παγκόσμια Ημέρα Διατροφής σε αριθμούς κατά την Greenpeace

-Περισσότεροι από 850 εκ. άνθρωποι εξακολουθούν να πεινούν σε όλο τον κόσμο.
-2 δισ. άνθρωποι υποφέρουν από χρόνια έλλειψη θρεπτικών ουσιών.
-40 εκ. άνθρωποι πεθαίνουν κάθε χρόνο από πείνα, ενώ καθημερινά παράγονται 356 κιλά δημητριακών ανά άτομο.
-Μεταξύ 1967- 1997, η παγκόσμια παραγωγή δημητριακών αυξήθηκε κατά 84% και ο παγκόσμιος πληθυσμός αυξήθηκε κατά 67%, εξασφαλίζοντας ένα καθεστώς επισιτιστικής ασφάλειας σε παγκόσμιο επίπεδο.
-Την ίδια περίοδο, το κόστος παραγωγής των τροφίμων μειώθηκε εντυπωσιακά, παρασύροντας σε αντίστοιχη μείωση και τις τιμές τους.
-Η βιομηχανία τροφίμων σπαταλά 40 δις δολάρια σε διαφήμιση.
-Για κάθε δολάριο που ξοδεύει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας για την καταπολέμηση του υποσιτισμού στον κόσμο, η βιομηχανία τροφίμων ξοδεύει 500 δολάρια για την προώθηση των επεξεργασμένων τροφίμων.
-Σύμφωνα με στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, αυτή τη στιγμή 300 εκ. ενήλικες σε όλο τον κόσμο είναι παχύσαρκοι. 100 εκ. περισσότεροι από το 1995.
-Μέχρι το 2020, η παχυσαρκία και οι επιπλοκές που δημιουργεί (καρδιαγγειακά νοσήματα, διαβήτης και ορισμένοι τύποι καρκίνου) θα ευθύνονται για το 72% των θανάτων παγκοσμίως. Το 1998, το αντίστοιχό ποσοστό ήταν της τάξεως του 60%.
-Από το 1979 μέχρι τα μέσα 1990, η ετήσια κατανάλωση κρέατος στο νότιο ημισφαίριο αυξήθηκε κατά 70 εκ. τόνους, σε αντίθεση με μια αύξηση 26 εκ. τόνων που σημειώθηκε στο βόρειο ημισφαίριο.
-Οι Η.Π.Α., η Κίνα, η Ε.Ε και η Βραζιλία αποτελούν το 33% του παγκόσμιου πληθυσμού, το οποίο καταναλώνει το 60% της παγκόσμιας παραγωγής μοσχαριού, περισσότερο από το 70% της παγκόσμιας παραγωγής πουλερικών και περισσότερο από το 80% της παραγωγής χοιρινού.
-Στη Ρωσία και στη Βραζιλία, σύμφωνα με στοιχεία του 1996 και 1998, τα υπέρβαρα άτομα αντιπροσωπεύουν το 45,4% και 31,8% του ενήλικου πληθυσμού αντίστοιχα.
-Στις Η.Π.Α. περισσότερο από το 40% των παραγόμενων τροφίμων πετιέται στα σκουπίδια, με κόστος πάνω από 100 δισ. δολάρια για την αμερικάνική κοινωνία. Υπολογίσθηκε ότι το 14% των τροφίμων που καταλήγουν στα σκουπίδια ενός νοικοκυριού βρίσκεται πακεταρισμένο και δεν έχει λήξει.
-Αν κάθε αμερικάνος μειώσει την κατανάλωση κρέατος κατά 5%, αν δηλαδή τρώει ένα πιάτο λιγότερο την εβδομάδα, τότε θα παραχθεί ποσότητα δημητριακών ικανή να θρέψει 25 εκατομμύρια ανθρώπους.
-Αν οι 670 εκ. τόνοι από την παγκόσμια παραγωγή δημητριακών που προορίζεται για ζωοτροφές μειώνονταν κατά 10%, τα περίσσια δημητριακά θα έφταναν για να θρέψουν 225 εκατομμύρια ανθρώπους.
-Τα προϊόντα αδυνατίσματος αντιπροσωπεύουν σήμερα στην Ευρώπη μια αγορά 100 δις. δολαρίων, ποσό που ισοδυναμεί με το Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν του Μαρόκου.
-5 πολυεθνικές ελέγχουν το 90% του παγκόσμιου εμπορίου δημητριακών.
-Μία πολυεθνική, η Μονσάντο ελέγχει το 91% των μεταλλαγμένων σπόρων στον κόσμο.
-6 πολυεθνικές (BASF, Bayer, Dow, Dupont, Μonsanto και Syngenta) ελέγχουν το 75-80% της παγκόσμιας αγοράς φυτοφαρμάκων. Το 1994, ο αντίστοιχος αριθμός εταιριών ανερχόταν στις 12.
-Η παγκόσμια κατανάλωση κρέατος καταστρέφει δάση σε ραγδαίο ρυθμό. Στην κεντρική Αμερική, τα τελευταία 40 χρόνια, το 40% των τροπικών δασών έχει καταστραφεί ή καεί για να μετατραπεί σε βοσκοτόπια βοοειδών.
-10.000 διαφορετικά είδη έχουν χρησιμοποιηθεί από ανθρώπους για την παραγωγή τροφής εδώ και 10.000 χρόνια. Σήμερα, μόνο 150 είδη τρέφουν την ανθρωπότητα και μόνο 12 είδη παρέχουν το 80% της θερμιδικής αξίας - το στάρι, το ρύζι, το καλαμπόκι και η πατάτα καλύπτουν το 60%.


ΠΗΓΗ: Σαν Σήμερα

Παγκόσμια Ημέρα Αυγού

Η Παγκόσμια Ημέρα Αυγού γιορτάζεται κάθε χρόνο τη δεύτερη Παρασκευή του Οκτωβρίου από τη Διεθνή Επιτροπή Ωοπαραγωγών, με σκοπό να μας υπενθυμίσει την υψηλή διατροφική αξία του αυγού (λίγες σχετικά θερμίδες, υψηλής ποιότητας πρωτεΐνη, ευρεία γκάμα βιταμινών, μετάλλων και ιχνοστοιχείων).

Στη χώρα μας, η κατανάλωση αυγών ανέρχεται σε 130 τεμάχια ανά άτομο το χρόνο, όταν προ τριακονταετίας στην Ήπειρο και την Κρήτη ξεπερνούσε τα 400. Ο μέσος ευρωπαϊκός όρος είναι 280-300.

Μία από τις αιτίες για τη χαμηλή κατανάλωση αυγού είναι και η χοληστεροφοβία. Έρευνες που έγιναν τα τελευταία χρόνια, «αθωώνουν» το αυγό, που περιέχει τη λεγόμενη «καλή» χοληστερίνη (HDL).

Αυγό και επιδόσεις

-Στην αρχαιότητα τάιζαν με αυγά τους νιόπαντρους για να κάνουν γερούς απογόνους.
-Κατά τους Ολυμπιακούς Αγώνες απαγορευόταν στους αθλητές να τρώνε αυγά, γιατί έτσι ανέβαιναν πολύ οι επιδόσεις τους.


ΠΗΓΗ: Σαν Σήμερα

Παγκόσμια Ημέρα Χορτοφαγίας

Η Παγκόσμια Ημέρα Χορτοφαγίας πρωτογιορτάστηκε στις ΗΠΑ το 1977 από την Εταιρεία Χορτοφάγων Βορείου Αμερικής και σε παγκόσμια κλίμακα ένα χρόνο αργότερα, όταν υιοθετήθηκε από τη Διεθνή Ένωση Χορτοφάγων (IVU). Έκτοτε εορτάζεται κάθε χρόνο την 1η Οκτωβρίου. Σύμφωνα με την IVU, θέλει να αναδείξει τη χαρά, την ευσπλαχνία και τις πιθανότητες μακροζωίας, που προσφέρει η χορτοφαγία.

Χορτοφάγος είναι αυτός που δεν διαιτάται με κρέας ζώων (συμπεριλαμβανομένων ψαριών, οστρακόδερμων και μαλακίων) και τα προϊόντα τους. Υπάρχουν κατηγορίες χορτοφάγων που τρώνε γαλακτοκομικά, αυγά ή προϊόντα από την εργασία των ζώων, όπως το μέλι. Πολλοί χορτοφάγοι αποφεύγουν να φοράνε ρούχα που προέρχονται από σφαγή ζώων, όπως μάλλινα, γούνες και δερμάτινα.

ΠΗΓΗ: Σαν Σήμερα

Γλυκιά πρόταση από τον Αγροτικό Συνεταιρισμό Γυναικών Αργολίδας "ΚΙΑΝΩΝ ΕΡΓΑ"

Αρωματική νόστιμη υπέροχη σπιτική μαρμελάδα από νεκταρίνια!

Ημερίδα για την διατροφή στο Λεωνίδιο, σήμερα

Η Επιστημονική Ομάδα του Προγράμματος ΑΘΛΗΤΙΚΕΣ ΑΚΑΔΗΜΙΕΣ της ΟΠΑΠ Α.Ε. μας προσκαλεί σήμερα Σάββατο 4 Ιουνίου 2016 και ώρα 17:00 στην Φάμπρικα Πολιτισμού στο Λεωνίδιο, σε επιστημονική ενημέρωση σχετικά με τη διατροφή, την υγεία και την ψυχολογία των παιδιών μας.

Η ιστορία του Ροκφόρ

Γαλλικό ημίσκληρο τυρί ονομασίας προελεύσεως, για πολλούς το καμάρι της γαλλικής τυροκομίας. Το λευκωπό εσωτερικό του είναι διάστικτο από την κυανωπού χρώματος μούχλα, που παράγεται από τον μύκητα του γένους Πενικίλλιο.

Το ροκφόρ (roquefort) παρασκευάζεται από πρόβειο γάλα και ωριμάζει αποκλειστικά σε φυσικά σπήλαια στο χωριό Ροκφόρ-σιρ-Σουλζόν της νοτιοδυτικής Γαλλίας, από το οποίο έλαβε το όνομά του. Η σταθερά ψυχρή και υγρή ατμόσφαιρα των σπηλαίων (γύρω στους 7 βαθμούς Κελσίου) ευνοεί την ανάπτυξη του μύκητα του γένους Πενικίλλιο («Penicillium roqueforti»), που προσδίδει στο τυρί αυτό τη χαρακτηριστική όψη του.

Η ονομασία «Ροκφόρ» προστατεύεται από τη γαλλική νομοθεσία από το 1925 και μόνο το τυρί, που υφίσταται την τελική επεξεργασία (ωρίμαση) στο χωριό Ροκφόρ, μπορεί να κυκλοφορεί στο εμπόριο με την ονομασία «τυρί ροκφόρ». Στο εμπόριο κυκλοφορούν πολλές απομιμήσεις, που προέρχονται από διάφορες χώρες και έχουν τη γενική ονομασία «μπλε τυριά». Το γνήσιο ροκφόρ χαρακτηρίζεται από έντονη, αλμυρή γεύση και από πλούσια κρεμώδη υφή.

Ο μύθος λέει ότι το ροκφόρ ανακαλύφτηκε τυχαία, όταν ένας νεαρός, ενώ έτρωγε ψωμί και πρόβειο τυρί, είδε από απόσταση μια όμορφη κοπέλα. Εγκατέλειψε αμέσως το γεύμα του και έσπευσε να την προϋπαντήσει. Όταν μετά από μήνες επέστρεψε στο σημείο αυτό, ο μύκητας Penicillium Roqueforti είχε μετατρέψει το απλό πρόβειο τυρί σε «ροκφόρ».

Ένα ανάλογο με το ροκφόρ τυρί μνημονεύεται για την πλούσια γεύση του από τον Ρωμαίο φιλόσοφο και ιστορικό Πλίνιο τον Πρεσβύτερο το 79 μ.Χ. Η πρώτη ιστορική καταγραφή του ροκφόρ γίνεται σε έγγραφο ενός μοναστηριού στις 4 Ιουνίου 1070. Το 1411 ο βασιλιάς της Γαλλίας Κάρολος ο 6ος χορήγησε το μονοπώλιο της ωρίμανσης του τυριού αυτού στους κατοίκους του χωριού Ροκφόρ-σιρ-Σουλζόν, που τη διατηρούν μέχρι σήμερα.



ΠΗΓΗ: sansimera.gr

Μαγειρεύουμε στο Λιμάνι Καλαμάτας, το Σάββατο 4 Ιουνίου

Το Σάββατο 4 Ιουνίου 2016 και ώρα 19.30 στο Λιμάνι της Καλαμάτας θα πραγματοποιηθεί εκδήλωση των σπουδαστών του Τμήματος Μαγειρικής Τέχνης του Ι.Ε.Κ.ΟΡΙΖΩΝ με τίτλο:

 «ΜΑΓΕΙΡΕΥΟΥΜΕ ΣΤΟ ΛΙΜΑΝΙ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ. ΜΑΓΕΙΡΕΥΟΥΜΕ ΜΕ ΜΕΣΟΓΕΙΑΚΟ ΤΑΜΠΕΡΑΜΕΝΤΟ» 

υπό την αιγίδα του Δήμου Καλαμάτας.

Στόχος της εκδήλωσης είναι η ανάδειξη της πόλης ως γαστρονομικού προορισμού καθώς και να περάσουν όμορφα οι κάτοικοι και οι επισκέπτες.